به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کربلا فقط نام یک سرزمین نبود؛ منزلِ آخر قافله عشق بود. امام حسین(ع) همه چیز را میدانست، اما وقتی نام «کربوبلا» را شنید، فرمود: بار بگشایید… اینجا منزل ماست. اینجا همان جایی است که وفا معنا شد، عشق به ساحل رسید، و خاک، شفا گرفت…
قافله غافل به گذرگاه عشق
آمد و پرسید همى شاه عشق
گفت چه نام است بر این سرزمین
از چه در این جاست دل اندوهگین
گفت یکى نام بود ارض طف
طوفگه عرش برین از شرف
گفت یکى نام بود نینوا
زان دل عشاق چو نى در نوا
گفت یکى کرب و بلا زد فغان
شه که قف اى قافله عاشقان
بار گشایید که منزل رسید
کشتى عشاق به ساحل رسید
بار گشایید شهیدان عشق
کعبه همین جاست در ایمان عشق
جلوه باغ ارم از کربلاست
رونق دیر و حرم، از کربلاست
هر که زده جام- جام بلا
بار گشاید به صفّ کربلا
کرب و بلا درس وفا مىدهد
تربت عشق است و شفا مىدهد
