به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، بی‌شک دعا یکی از ابزارهای معنوی جهت گره‌گشایی از چالش‌های فردی و اجتماعی است؛ چه آن کس که طالب رشد و پیشرفت در معنویت است و چه آن کس که در صدد رفع سایر احتیاجات خود است، نیازمند دعاست؛ چرا که دعا و نیایش از بهترین ابزارهای ارتباط روحی انسان با خداوند متعال است. این عمل به قدری اهمیت دارد که خداوند در آیاتی از قرآن به صورت مستقیم و غیر مستقیم انسان‌ها را دعوت به انجام آن کرده است؛ به عنوان نمونه در بخشی از آیه۶۰ سوره غافر می‌فرماید: «وَ قَالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ؛ پروردگار شما می‌گوید بخوانید مرا تا برای شما استجابت کنم.»
بنابر روایت شیعه نیوز، یکی از آثار دعا، دفع بلا و آفات است. امام صادق(ع) در روایتی فرمود «کسی که از خوف نزول یک بلا پیشدستی کند و دعا کند، خداوند هرگز او را به آن بلا گرفتار نخواهد کرد؛ مَن تَخَوَّفَ بَلاءً یصیبُهُ فَتَقدَّم فیهِ بِالدُّعاءِ لَم یرِهِ اللهُ ذلِکَ البَلاءَ اَبداً.» (وسائل‌الشیعه، ج ۴، ص ۱- ۹۶)
امیرالمؤمنین علیه‌السلام در دیگر روایت فرمود: «امواج بلاها را قبل از ورود بلا با دعا دفع کنید؛ ادْفَعُوا أَمْوَاجَ الْبَلَاءِ عَنْکُمْ بِالدُّعَاءِ قَبْلَ وُرُودِ الْبَلَاء» (الخصال، ج۲، ص۶۲۱) خود پیامبر و اهل‌بیت وحی بسیار بر دعا در دفع بلا و اجابت حوایج بهره می‌گرفتند.
به عنوان نمونه سید ابن طاووس در کتاب «مهج»، از ابن عباس روایت کرده: نزد امیر مؤمنان نشسته بودم، شخصی رنگ پریده آمد، و گفت: ای امیر مؤمنان، من همیشه بیمارم، و دردهای بسیاری دارم، به من دعایی بیاموز، که با آن بر بیماری هایم یاری جویم، فرمود: به تو دعایی می آموزم، که جبرئیل وقتی حسن و حسین بیمار بودند به پیامبر صلّی اللّه علیه و آله آموخت، و آن دعا این است:
بسم الله الرحمن الرحیم
اِلهی کُلَّما اَنْعَمْتَ عَلَیَّ نِعْمَهً قَلَّ لَکَ عِنْدَها شُکْری وَ کُلَّمَا ابْتَلَیْتَنی بِبَلِیَّهٍ قَلَّ لَکَ عِنْدَها صَبْری
ای معبود من، هر زمان به من نعمت دادی سپاسگذاری‌ام برای تو در کنار آن نعمت اندک بود و هر زمان مبتلای به بلایم کردی، صبرم برای تو نزد آن اندک بود.
فیا مَنْ قَلَّ شُکْری عِنْدَ نِعَمِهِ فَلَمْ یَحْرِمْنی وَ یا مَنْ قَلَّ صَبْری عِنْدَ بَلاَّئِهِ فَلَمْ یَخْذُلنی
ای که شکرم کنار نعمت‌هایش کم بود، اما از نعمت محرومم نکرد، و ای که صبرم نزد بلایش اندک بود، اما مرا وا نگذاشت،
وَ یا مَنْ رَانی عَلَی الْمَعاصی فَلَمْ یَفْضَحْنی وَ یا مَنْ رَانی عَلَی الْخَطایا فَلَمْ یُعاقِبْنی عَلَیْها
و ای که مرا بر گناهان دید، اما رسوایم نکرد و ای که مرا بر خطاها دید، اما بر آنها عذابم نکرد.
صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاغْفِرْ لی ذَنْبی وَ اشْفِنی مِنْ مَرَضی اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْئٍ قَدیرٌ
بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و گناهم را بیامرز، و از بیماریام شفا بده، به درستی که تو بر هرچیز توانایی. (مهج الدعوات و منهج العبادات، ص۸)
