[ad_۱]
فرارو- قاسم توکلی؛ شاهنامه فردوسی پیش از هر چیزی «کتاب ایران» است. در این متن بیش از ۱۶۰۰ بار نام ایران به اشکال مختلف تکرار شده و در هیچ اثری (چه قبل از اسلام و چه بعد از اسلام) نام ایران اینچنین پربسامد نبوده است! شاهنامه فقط کاخ بلند زبان فارسی را حراست نکرده بلکه نگاهبان موجودیت سیاسیای به نام ایران نیز بوده است. فردوسی با شاهنامهاش نه تنها فرهنگ و زبان عجم را زنده کرد («عجم زنده کردم بدین پارسی») بلکه ایران را نیز از زیر سم ستوران اقوام و قبایل مهاجم بیرون کشید و در ساحت زبان، فرهنگ و ادب تا ابد جاودانه ساخت. آری شاهنامه علاوه بر اینکه سند هویت ملی ماست، سند مالکیت ملی ما نیز بر چهارگوشه این فلات به شمار می رود.
