ادبیات کلاسیک غرب را که میخوانیم، یکی از تصویرهای جذاب مردانه، مردِ نظامی و سرسخت است؛ مردی که برای دفاع از شرافتش آمادهی دوئل میشود، یونیفورم میپوشد و اهلِ عقبنشینی نیست. تا آغاز قرن بیستم، نظامیگری و سلحشوری از مهمترین نشانههای جذابیت مردانه بود؛ چنانکه در بسیاری از روایتها، زنان در برابر مردانِ یونیفورمپوش از خود بیخود میشدند و برای دیدن و به دست آوردن دلِ سربازان صف میکشیدند.
آیا مردانگی چیزی زمخت، زشت و خشن است؟
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه

