به گزارش خبرآنلاین، تجمع پرشمار هواداران نیما تکیدو در نگاه نخست میتواند تنها یک گردهمایی برای دیدن یک چهره محبوب فضای مجازی به نظر برسد، اما فاطمه کاظمی خالدی، روانپزشک، معتقد است پشت این حضور جمعی لایههای عمیقتری وجود دارد و نمیتوان انگیزه افراد را صرفاً علاقه به یک اینفلوئنسر دانست.
کاظمی خالدی با اشاره به رابطه نوجوانان با گروه همسالان توضیح میدهد که در دوران نوجوانی، فرد برای کسب استقلال و فاصله گرفتن از خانواده به ارزشهای گروه همسال خود حساستر میشود. بنابراین شکلگیری گروههایی حول یک چهره فضای مجازی الزاماً پدیدهای غیرعادی نیست.
از نگاه او، ارتباط مخاطب با اینفلوئنسرها دو وجه دارد؛ از یک سو فرد ممکن است با تصویری آرمانی مواجه شود و از سوی دیگر احساس کند زندگی این چهره به زندگی خودش شباهت دارد و حتی خودش نیز میتواند مانند او باشد. همین نزدیکی ادراکشده میتواند رابطهای متفاوت از رابطه مخاطب با یک ستاره سنتی ایجاد کند.
کاظمی خالدی معتقد است افرادی که مدتها یک اینفلوئنسر را دنبال کردهاند، به مرور زبان و معنای مشترکی پیدا میکنند و در واقع نوعی شبکه ارتباطی و معنایی شکل میدهند. وقتی امکان برگزاری یک تجمع فراهم میشود، اعضای این شبکه مجازی میتوانند برای نخستین بار در یک فضای واقعی و به صورت «بدنمند» کنار یکدیگر قرار بگیرند.
این روانپزشک تأکید میکند که موضوع تنها نوجوانان نیست، هرچند شدت چنین رفتاری در این گروه سنی بیشتر دیده میشود. از سوی دیگر، شرایط اجتماعی نیز میتواند این نیاز به تعلق را تقویت کند. او با اشاره به روزهایی که بسیاری از نوجوانان به دلیل شرایط جنگی مدت زیادی مدرسه نرفتهاند، میگوید کاهش حضور در محیطهای اجتماعی و مدرسه میتواند باعث شود فرد برای تجربه تعلق به دنبال اجتماعات دیگری باشد.
در این نگاه، هزاران نفری که برای دیدن نیما تکیدو گرد هم آمدند، لزوماً فقط برای تماشای یک فرد مشهور به آنجا نرفته بودند؛ آنها میتوانستند در جستوجوی گروهی باشند که در آن احساس کنند دیگران شبیه خودشان هستند، زبان مشترکی دارند و تجربهای مشترک را زندگی میکنند.
متن کامل گفتوگو را اینجا بخوانید.
۲۳۳۲۳۳
