حدود ۲ هزار نیروی آمریکایی که همچنان در پایگاه هوایی حریر در اقلیم کردستان مستقر هستند، قرار است تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ این پایگاه را ترک کنند. این در حالی است که ارتش ایالات متحده پیشتر سامانههای پدافند هوایی پاتریوت خود را از عراق خارج کرده بود.
وبگاه المانیتور روز جمعه نوشت آمریکا در پی حملات شدید هفتههای اخیر به پایگاه اربیل، در حال خارج نمودن سامانههای پدافند هوایی پاتریوت است.
این اقدام در آستانه کاهش حضور نیروهای آمریکایی در منطقه انجام میشود و پرسشهایی را درباره ذخایر موشکهای رهگیر آمریکا و اولویتبندی جدید واشنگتن برای استقرار سامانههای پدافند هوایی بهمنظور حفاظت از نیروهای واشنگتن در دیگر نقاط منطقه ایجاد کرده است.
نیروهای آمریکایی تا ۱۹ ژانویه ۲۰۲۶ خروج خود از مناطق تحت حاکمیت دولت فدرال عراق را تکمیل کردند و پایگاههایی از جمله عینالاسد را تخلیه نمودند. نیروهای باقیمانده در اقلیم کردستان، آخرین مرحله از روند کاهش حضور نظامی آمریکا هستند؛ روندی که ریشه در توافق دوجانبهای دارد که در سپتامبر ۲۰۲۴ میان دو طرف به دست آمد.
علی الزیدی، نخستوزیر عراق، در ۱۴ جولای ۲۰۲۶ با دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، دیدار کرد و بار دیگر بر اجرای برنامه خروج تا پایان مهلت تعیینشده در سپتامبر تأکید کرد. الزیدی این خروج را بخشی از یک بسته گستردهتر توصیف کرد: نیروهای نظامی آمریکا عراق را ترک میکنند، شرکتهای آمریکایی وارد این کشور میشوند و تلاشها برای خلع سلاح شبهنظامیان در اولویت قرار میگیرد.
عراق دومین تولیدکننده بزرگ نفت در سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) است. هرگونه تغییر در وضعیت امنیتی این کشور، بازتابی گسترده در بازارهای انرژی خواهد داشت. بازارهای انرژی نیز به نوبه خود یکی از مطمئنترین کانالهای انتقال نوسانات اقتصاد کلان به داراییهای پرریسک، از جمله ارزهای دیجیتال، محسوب میشوند.
خروجهای پیشین نیروهای آمریکایی از عراق الگوی مناسبی برای مقایسه ارائه میدهند. خروج سال ۲۰۱۱ پیش از دورهای از بیثباتی قابلتوجه در منطقه رخ داد؛ دورهای که با ظهور گروه تروریستی داعش همراه بود و در نهایت آمریکا را وادار کرد در سال ۲۰۱۴ بار دیگر نیروهای خود را به عراق بازگرداند. کاهش نیروها در سال ۲۰۲۱ منظمتر انجام شد، اما همچنان با افزایش نوسانات قیمت نفت همزمان بود.
زمانی که ریسکهای ژئوپلیتیکی افزایش مییابد، معمولاً دو اتفاق در بازار ارزهای دیجیتال رخ میدهد. نخست اینکه بیتکوین اغلب به دلیل جایگاهش بهعنوان یک ابزار ذخیره ارزش مستقل از دولتها، بهویژه در میان سرمایهگذارانی که در مناطق مستقیماً درگیر بیثباتی زندگی میکنند، مورد توجه بیشتری قرار میگیرد. دوم اینکه بازار گستردهتر آلتکوینها معمولاً آسیب میبیند، زیرا با کاهش تمایل سرمایهگذاران به پذیرش ریسک، سرمایهها به سمت داراییهایی که امنتر تلقی میشوند، حرکت میکنند.
تأکید الزیدی بر ورود شرکتهای آمریکایی به عراق، از احتمال حرکت این کشور به سوی نوسازی اقتصادی حکایت دارد. نظام بانکی عراق همچنان تا حد زیادی مبتنی بر پول نقد است و جمعیت این کشور نیز عمدتاً جوان است. هر دوی این عوامل در بازارهای نوظهور با افزایش میزان پذیرش و استفاده از ارزهای دیجیتال همبستگی دارند.
روند تغییرات قیمت نفت در هفتههای منتهی به مهلت سپتامبر، یکی از مهمترین شاخصهایی خواهد بود که باید زیر نظر گرفته شود. اگر قیمت نفت خام به دلیل نگرانیها درباره ایجاد خلأ امنیتی پس از خروج نیروهای آمریکایی افزایش یابد، انتظار میرود این موضوع به افزایش نگرانیهای گستردهتر در حوزه اقتصاد کلان نیز دامن بزند.
