گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد- کسری غفوری: سقوط اعتبارگذرنامه آمریکایی به رتبه دهم جهان. این پایینترین رتبه واشنگتن در یک دهه گذشته و از سال ۲۰۱۶ به شمار میرود.
بر اساس شاخص جهانی هنلی که دسترسی بدون ویزای ۱۹۹ گذرنامه به ۲۲۷مقصد جهان را مقایسه میکند، اکنون مسافران بیش از سی کشور جهان آزادی عمل بیشتری نسبت به آمریکاییها دارند. در این فهرست سنگاپور در رتبه نخست ایستاده و ژاپن در کنار کره جنوبی و امارات متحده عربی جایگاه دوم را در اختیار دارند و پاسپورت آمریکا نیز با ایسلند در رده دهم شریک شده است.
به گزارش نیوزویک، کارشناسان معتقدند این تنزل رتبه به معنای فروپاشی ناگهانی اعتبار گذرنامه آمریکایی نیست، بلکه نشان میدهد سایر کشورها با اتخاذ دیپلماسی فعالتر دسترسی مسافرتی شهروندان خود را گسترش دادهاند.
تحلیلگران حقوقی تاکید میکنند که پاسپورت آمریکا هنوز قدرتمند است اما این روند نزولی یک هشدار جدی محسوب میشود زیرا قدرت آمریکا با وجود اینکه همچنان درها را باز میکند اما دیگر بیش از سایر رقبا راهگشا نیست.
یکی از عوامل اصلی این افت جایگاه شکاف عمیق میان دسترسی مسافرتی آمریکاییها در خارج و امتیازات متقابل واشنگتن به اتباع خارجی است.
شهروندان آمریکایی میتوانند بدون ویزای قبلی به حدود صد و هشتاد مقصد سفر کنند اما ایالات متحده تنها به شهروندان چهل و دو کشور اجازه ورود بدون ویزا میدهد. در شرایطی که کشورهای پیشرو در حال مذاکره برای توافقهای گسترده لغو روادید هستند، واشنگتن همچنان بر سیاستهای مهاجرتی سختگیرانه و امنیتمحور خود پافشاری میکند.
این رویکرد باعث شده رقبایی چون کشورهای اروپایی از امتیازات جدیدی مانند ورود بدون ویزا به چین بهرهمند شوند در حالی که آمریکاییها از این تسهیلات محروم ماندهاند. از سوی دیگر کشوری مانند برزیل نیز در واکنش به همین فقدان عمل متقابل، الزام دریافت ویزا برای شهروندان آمریکایی را بازگردانده است.
بررسیها نشان میدهد جایگاه آمریکا از رتبه چهارم در سال ۲۰۱۶با شیبی مستمر به رتبه دهم در سال جاری رسیده است.
به باور اساتید تجارت بینالملل این افت مداوم که در دولتهای هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه تداوم داشته نشانهای از فرسایش تدریجی چابکی دیپلماتیک و قدرت نرم واشنگتن است. در عرصه بینالملل پاسپورت کارنامه جیبی روابط یک کشور ارزیابی میشود و این تنزل رتبه به وضوح نشان میدهد نفوذ جهانی هیچ کشوری همیشگی نیست و حفظ آن به گشایشهای دوطرفه و سرمایهگذاری مستمر در دیپلماسی گره خورده است.
