در خیابانهای اصفهان، گاهی یک ساختمان بدون آنکه فریاد بزند، نگاهها را به خود جلب میکند. مجتمع اداری مشتاق یکی از همین نمونههاست؛ ساختمانی که نمای آن بیش از آنکه از سنگ و آجر ساخته شده باشد، به پردههایی آجری شباهت دارد که در برابر نور خورشید مدام چهره عوض میکنند. این پردهها صبح، ظهر و شب هر بار تصویری تازه از ساختمان میسازند و با بازی نور و سایه، نمایی زنده و پویا خلق میکنند.
این پروژه که در سال ۱۳۹۵ توسط امید شفیعی طراحی و اجرا شده، تلاشی است برای رسیدن به تعادلی میان سادگی، هویت و عملکرد. معمار به جای خلق فرمی پیچیده و پرزرقوبرق، از چرخش تیغههای آجری برای کنترل تابش آفتاب و ایجاد هویتی متمایز استفاده کرده است؛ راهکاری که هم به نیازهای یک ساختمان اداری پاسخ میدهد و هم ارتباطی هماهنگ با بافت شهری اطراف برقرار میکند.
نتیجه، بنایی است که از هر زاویه چهرهای متفاوت دارد و بدون تکیه بر اغراقهای فرمال، به یکی از شاخصترین نمونههای معماری معاصر اصفهان تبدیل شده است. پشت این ظاهر ساده نیز یک چالش اجرایی قابل توجه نهفته است؛ جایی که تیغههای آجری سهطبقه با دقت بالا روی کنسولها اجرا شدهاند تا ایده معمار، بدون فاصله از واقعیت، به کالبد ساختمان تبدیل شود
لینک پیشنهادی
