«کوری» از همان قسمت‌های اول غافلگیر کرد

برترین‌ها: با پخش ۲ قسمت از سریال «کوری» مشخص است که با یک‌ تریلر ملهتب اجتماعی با استانداردهای تولید روبه رو هستیم.

سریال «کوری» که برگرفته از یک رخداد تراژیک واقعی است تا اینجا که ۲ قسمت از آن در پلتفرم فیلم نت رونمایی شده است، توانسته عمق گسترده ای از یک تراژدی را به‌خوبی برای مخاطبش محسوس کند.

سریال «کوری» تاحدود زیادی با الگوریتم تریلرهای هالیوودی آغاز می‌شود؛ یک شروع آرام با داده‌های بصری دلنشین و به یک‌باره ورود به یک جنایت بزرگ. این ورود اما از دو حیث برای سریال پیش‌برنده است: نخست آن‌که از یک افتتاحیه با بار منطقی درست و به‌اندازه برخوردار است و دوم آن‌که از همین فضاسازی کمک می‌گیرد تا یک تعلیق نهفته را برای مخاطبانش شکل دهد. نکته مهم این راهکار آنجایی است که این تعلیق شناور گویی حد یقفی به خود نمی‌بیند و با افزایش تعداد قربانیان و ناآگاهی از تعداد افراد پخش‌کننده مشروبات الکلی، این تعلیق نهفته، ضریب گرفته و بر جذابیت اثر می‌افزاید.

اما روایات جزیره‌ای دیگر حُسن این سریال است. «کوری» تلاش کرده است به‌واسطه تعدد فضاسازی‌ها، به پیرنگ‌هایی متنوع حول هسته مرکزی داستان برسد. بر همین‌ مبنا، مخاطب شاهد کاراکترهای پرتعدادی است که هر کدام به شکل جزیره‌ای، مرتبط با هسته مرکزی هستند و تلاش می‌کنند تا از دریچه‌ای متفاوت به داستان ورود کنند؛ شیوه‌ای که کاظم دانشی تهیه کننده «کوری» پیشتر در فیلم‌های سینمایی‌اش علی‌الخصوص «زنده‌شور»، شکل دیگری از این الگوریتم جزیره‌ای را امتحان کرده بود که با اقبال خوبی از جانب منتقدان و مخاطبان مواجه شد.

گره‌گشایی‌های متوالی دیگر سیاست داستان است. داستان «کوری» تلاش می‌کند تا در پروسه‌ دراماتیک مواجی، مدام طرح پرسش کرده و خیلی زود هم پاسخ آن را برای مخاطب آشکار کند.

کوری ریتم خوبی دارد

شخصیت‌پردازی‌های متعدد سریال و نقش و ربط هر یک از شخصیت‌ها به داستان یا مشخص شدن ساقی و حتی لو رفتن محل پر کردن نوشیدنی‌های الکلی ازجمله گره‌گشایی‌های مهمی است که داستان طی ۲ قسمت اول خود آنها را برملا کرده است. این سیاست علیرغم اینکه نشان‌دهنده ریتم سریع داستان است بلکه نوعی قدرت‌نمایی در پر بودن چنته داستان سریال نیز تفسیر می‌شود؛ جایی که داستان هیچ تصویر و نکته ابهامی را به عنوان برگ برنده در نظر نمی‌گیرد و مخاطبانش را مدام با تارگت‌های مختلف غافلگیر می‌کند.

«کوری» طی ۲ قسمت نخست خود، استاندارد درستی از یک‌ تریلر ملهتب اجتماعی به تصویر کشیده است. مهم آن‌که اندازه را می‌داند: اندازه سکانس‌ها، قد و قامت کاراکتر، درصد وفاداری به تاریخ و مهم‌تر از همه، طول و عرض پیرنگ‌های متعدد روایی‌اش. این سنجش خردمندانه سبب شده تا مخاطب در این ۲ قسمت، علیرغم تعدد کاراکتر و پرش‌های دراماتیک، دچار ابهام و گنگی نشود.

تمام این نشانه‌ها ثابت می‌کند که در ادامه، غافل‌گیری‌های بیشتری از «کوری» در فیلم نت در راه است.

مجتبی اردشیری