[ad_۱]
بیشتر جرم موجود در کهکشانها از عنصری نامرئی تشکیل شده که دانشمندان آن را ماده تاریک مینامند. بر اساس مدلهای پذیرفتهشده کنونی، کهکشانها درون هالههای عظیم ماده تاریک شکل میگیرند؛ ساختارهایی نامرئی که مانند داربستهای گرانشی عمل میکنند و با نیروی گرانش خود، گاز و ماده معمولی را گرد هم میآورند تا ستارگان و کهکشانها شکل بگیرند.
به همین دلیل، کشف کهکشانی در فاصله ۶۷ میلیون سال نوری از زمین که ظاهراً بدون ماده تاریک وجود دارد، هم شگفتآور است و هم میتواند سرنخهای مهمی درباره یکی از بزرگترین معماهای کیهان در اختیار دانشمندان قرار دهد.
کهکشان مورد نظر که NGC ۱۰۵۲-DF۹ نام دارد، سومین نمونه شناختهشدهای است که حرکت ستارهها و خوشههای ستارهای آن را میتوان بدون در نظر گرفتن حضور ماده تاریک توضیح داد. پیش از این، دو کهکشان دیگر به نامهای DF۲ و DF۴ نیز چنین ویژگی غیرمنتظرهای را نشان داده بودند.

