به گزارش خبرآنلاین، کاترین تامپسون، عضو ارشد مطالعات سیاست خارجی و دفاعی در اندیشکده کاتو، در تحلیل خود به تشریح گزینه‌های پیش‌روی کنگره ایالات متحده برای پایان دادن به تنش‌های نظامی با تهران پرداخته است:
مردم آمریکا مشتاقانه خواهان پایان جنگ با ایران هستند و این پیام را در انتخابات میان‌دوره‌ای هفته گذشته بدون هیچ مماشاتی مخابره کردند. به‌رغم تمام توجیه‌های پس از انتخابات، حتی شخص رئیس‌جمهور و معاون وی نیز به استیصال رأی‌دهندگان از جنگ و پیامدهای داخلی آن اذعان کرده‌اند. اکنون، با این مأموریت روشن و قاطع، رأی‌دهندگان از کنگره انتظار اقدام عملی دارند.
با بازگشت اعضای کنگره برای سپری کردن هفته‌های پایانی سال، این بحث مطرح است که آیا باید در همین دوره گذار (Lame Duck) برای پایان دادن به جنگ فشار آورد، یا منتظر آغاز به کار کنگره جدید در ماه ژانویه ماند. اقدام در مقطع کنونی، به‌ویژه تا زمانی که رئیس‌جمهور از ازسرگیری عملیات‌های رزمی گسترده خودداری می‌کند، سودمندترین گزینه برای کنگره است. بزرگ‌ترین و تنها اهرم فشاری که کنگره در قبال جنگ علیه رئیس‌جمهور در اختیار دارد، «پول» است و بودجه در حال حاضر داغ‌ترین موضوع روی میز کاپیتول هیل تا پیش از تعطیلات کریسمس به شمار می‌رود.
صورت‌حساب جنگ و فرصت انقضای بودجه موقت
برآورد هزینه‌های «عملیات خشم حماسی» بالغ بر ۴۷.۱ میلیارد دلار است. رئیس‌جمهور خواستار بودجه دفاعی ۱.۵ تریلیون دلاری، به علاوه یک بسته تأمین مالی اضطراری به ارزش ۶۷ میلیارد دلار برای پوشش هزینه‌های جنگ با ایران شده است. در حالی که دولت ترامپ مایل است هر دو لایحه را صرفاً با آرای جمهوری‌خواهان از طریق رویه «مصالحه بودجه‌ای» در کنگره پیش ببرد، این استراتژی یک خیال خام است. حتی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای، رهبران جمهوری‌خواه در هر دو مجلس اذعان داشتند که زمان و آرای لازم برای تصویب چنین چیزی را در اختیار ندارند.
با این حال، برای جلوگیری از تعطیلی دولت، کنگره باید پیش از انقضای «قطعنامه بودجه موقت» (CR) در ۱۱ دسامبر، اقدام به تأمین مالی دولت کند. این امر یک پنجره فرصت بی‌نظیر ایجاد می‌کند.
محتمل‌ترین ابزار برای باز نگه داشتن دولت، تصویب یک بودجه موقت دیگر است که ضرب‌الاجل تأمین مالی را به سال آینده و کنگره بعدی موکول کند. برای پایان دادن به جنگ ایران، برخی از اعضای کنگره پیشنهاد کرده‌اند که حمایت خود از این قطعنامه بودجه موقت را به گنجاندن «بند قطع بودجه جنگ» مشروط کنند.
برای جلوگیری از تعطیلی دولت، این قطعنامه باید در مجلس نمایندگان تصویب شود و در سنا دست‌کم ۶۰ رأی بیاورد؛ به این معنا که حمایت دموکرات‌ها الزامی است. مشروط کردن تصویب این قطعنامه به قطع بودجه جنگ، بهترین هدف در دسترس است، اما نحوه نگارش و تدوین این ممنوعیت مالی اهمیت بسیاری دارد.
الگوبرداری از پایان جنگ ویتنام با سه شرط جدید
نمایندگانی که ایده قطع بودجه را مطرح می‌کنند، نگاهشان به «اصلاحیه کیس-چرچ» (Case-Church) است؛ اصلاحیه‌ای که پایان مداخله نظامی ایالات متحده در ویتنام را قطعی کرد. این اصلاحیه که در آن زمان به یک قطعنامه بودجه موقت ضمیمه شده بود، هم شامل بودجه‌های جاری می‌شد و هم بودجه‌های مصرف‌نشده‌ای که پیش‌تر توسط کنگره تخصیص یافته بود را مسدود می‌کرد.
الگوی «کیس-چرچ» مدلی قدرتمند است، اما باید با توجه به نیازهای مقطع کنونی به‌روزرسانی شود:
- حفاظت از نیروها: باید استثنایی قائل شد تا بودجه لازم برای حفاظت از نیروهای آمریکایی در حین جابه‌جایی و در نهایت خروج از میدان نبرد (به عنوان بخشی از روند پایان درگیری) تأمین شود.
- گزارش‌دهی دقیق از زرادخانه‌ها: بند قطع بودجه باید شامل الزام به ارائه گزارشی شفاف و بدون ابهام از وضعیت ذخایر مهمات استراتژیک ایالات متحده باشد. این امر تضمین می‌کند که کنگره پیش از بحث‌های بودجه‌ای آینده، از تأثیرات عمده جنگ ایران بر منابع نظامی مطلع شود.
- تعیین تاریخ پایان قطعی: دموکرات‌ها باید آماده باشند تا درباره مدت زمان فاز کاهش تنش و یک تاریخ پایان رسمی با همکاران جمهوری‌خواه و، در صورت امکان، با خود رئیس‌جمهور مذاکره کنند.
ترامپ و «هنر توافق» برای خروج از بحران
پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، به نظر می‌رسد پرزیدنت ترامپ به طور جدی در حال تأمل بر نقش جنگ ایران در تصمیم‌گیری رأی‌دهندگان است و اشتیاق چندانی برای تشدید تنش‌ها نشان نمی‌دهد. در واقع، او همچنان مسیر را برای دستیابی به یک توافق باز گذاشته است؛ رویکردی که باید اذعان کرد از ابتدای عملیات «خشم حماسی» موضع همیشگی او بوده است.
کنگره، به‌ویژه دموکرات‌ها، نباید این احتمال را نادیده بگیرند که شاید ترامپ اکنون آماده باشد تا با اعلام پیروزی در تحقق هدف اصلی خود—یعنی جلوگیری از دستیابی رژیم ایران به سلاح هسته‌ای—قطعنامه بودجه موقتی را که شامل ممنوعیت تأمین مالی جنگ باشد، امضا و به قانون تبدیل کند.
نبرد پیش‌رو بر سر بودجه موقت می‌تواند یک «فرصت طلایی و بی‌نقص» (Goldilocks opportunity) برای پایان دادن به جنگ ایران باشد. اما کنگره باید در ساختار اولیه این ممنوعیت مالی هوشمندانه عمل کند و در صورت تمایل رئیس‌جمهور، آماده حضور در میز مذاکره باشد.
دونالد ترامپ در کتاب «هنر توافق» نوشته است: «من اهدافم را بسیار بالا در نظر می‌گیرم و سپس فقط فشار می‌آورم و فشار می‌آورم و فشار می‌آورم تا به آنچه می‌خواهم برسم.» کنگره باید از همین تاکتیک او الگوبرداری کرده و آن را برای پایان دادن به جنگ ایران به کار گیرد. موفقیت در این مسیر، می‌تواند سود سرشاری از جلب اعتماد مردم آمریکا، هم برای پرزیدنت ترامپ و هم برای کنگره به همراه داشته باشد.
۴۲/۴۲
