خبرگزاری خبرآنلاین در بخشی از گزارش خود با عنوان؛ «برادر محسن؛ فعالیت در چهار حوزه؛ نظامی، سیاست، اقتصاد و حالا دیپلماسی/ رضایی این بار می تواند نقشی اثرگذار در دیپلماسی داشته باشد» نوشته است:
نام کامل‌اش محسن سبزوار رضایی میرقائد است و به اختصار او را محسن رضایی صدا می‌کنند؛ او متولد شهریور ۱۳۳۳ در مسجدسلیمان است و پس از پایان دبستان و بخشی از تحصیلات متوسطه در آزمون ورودی هنرستان صنعتی شرکت ملی نفت پذیرفته شد، و به اهواز مهاجرت کرد. در همین دوران بود که مبارزاتش علیه پهلوی را آغاز کرد و در زمانی که برای شرکت در کنکور آماده می‌شد توسط ساواک دستگیر و پس از ۵ ماه تحمل زندان آزاد شد. او در سال ۱۳۵۳ در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه علم و صنعت پذیرفته شد، و به تهران آمد و در سال‌های نخست حضور در پایتخت، وارد مبارزات چریکی علیه حکومت پهلوی شد.
او در همان سال ۱۳۵۳ ازدواج کرد و همسرش، معصومه خدنگ نام دارد که از سوی امام جماعت وقت مسجد جامع احمدیه نارمک به محسن رضایی معرفی شد، حاصل این ازدواج پنج فرزند به نام‌های احمد، سارا، علی، زهرا و مهدیه است.
رضایی که تحصیلات دانشگاهی خود را در سال ۱۳۵۳ رها کرده بود، پس از برقراری صلح، ضمن تغییر رشته از مهندسی مکانیک به اقتصاد، مقطع کارشناسی را در دانشگاه تهران گذراند.
او یکی از اعضای هیئت ۱۲ نفره تدوین اساسنامه سپاه پاسداران در زمستان سال ۱۳۵۷ بود. او که از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ رئیس اداره اطلاعات سپاه بود؛ در سال ۱۳۶۰ و زمانی که فقط ۲۷ سال داشت، با حکم امام خمینی به فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منصوب شد و تا ۱۳۷۶ به مدت ۱۶ سال در این جایگاه فعالیت کرد.
در واقع، فرماندهی رضایی بر سپاه پاسداران، تنها یک مسئولیت نظامی در سال‌های جنگ نبود؛ او در دوره‌ای طولانی در رأس نهاد نظامی قرار داشت که هم‌زمان با تحولات جنگ، ساختار و ظرفیت‌های نظامی خود را توسعه می‌داد و نام رضایی را با عملیات‌های مهم جنگ و تصمیم‌های نظامی آن دوران گره زده است. از همین رو، تجربه حضور جنگ و فرماندهی سپاه یکی از مهم‌ترین بخش‌های هویت سیاسی و مدیریتی رضایی به شمار می‌رود.
البته دوران فرماندهی او نیز خالی از بحث و اختلاف‌نظر نبوده است. برخی تصمیم‌های نظامی و نحوه مدیریت عملیات‌های جنگ، از جمله موضوعاتی هستند که سال‌ها بعد نیز در روایت‌های مختلف از جنگ مورد بحث قرار گرفته‌اند. با این حال، آنچه در بررسی کارنامه رضایی اهمیت دارد، جایگاه طولانی او در فرماندهی سپاه و تجربه‌ای است که از حضور در رأس این نهاد نظامی به دست آورد.
اما بعد از آنکه رضایی در سال ۱۳۷۶ از فرماندهی سپاه کناره‌گیری کرد و با حکم رهبر شهید انقلاب به عضویت مجمع تشخیص مصلحت نظام درآمد، مسیر سیاسی رضایی تغییر پیدا کرد. این جابه‌جایی، او را از یک مسئولیت مستقیم نظامی به نهادی وارد کرد که موضوعات کلان سیاسی، اقتصادی و سیاست‌گذاری کشور در آن بررسی می‌شود.
۳۱۲۱۵
