به گزارش خبرآنلاین، تپانچه خودکار OTs-۳۳ Pernach که توسط طراح نامدار روس، ایگور استچکین، ساخته شد، با مکانیزم شلیک دوگانه و نرخ آتش ۸۰۰ تیر در دقیقه، یک گزینه حرفه‌ای برای درگیری های امنیتی انتظامی است.
فلسفه توسعه پرناچ در اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی، ریشه در یک نیاز سنجی عملیاتی از سوی وزارت کشور روسیه داشت. در آن دوران، نیروهای ویژه در محیط‌های پرتراکم شهری با یک دوراهی مرگبار مواجه بودند. تپانچه‌های کمری استاندارد قدرت آتش لازم برای سرکوب تهدیدات را نداشتند و از سوی دیگر، استفاده از مسلسل‌های دستی قدرتمندی مانند AKS-۷۴U به دلیل نفوذ بیش از حد و کنترل‌ناپذیری گلوله‌ها، خطر برخورد با غیرنظامیان را به شدت افزایش می‌داد.
افزون بر این، تولید تپانچه خودکار افسانه‌ای اما قدیمی استچکین (APS) نیازمند فرآیندهای ماشین‌کاری بسیار پرهزینه بود. دفتر طراحی TsKIB SOO در تولا، با رویکردی مبتنی بر بهینه‌سازی اقتصادی و ارتقای متریال، پروژه پرناچ را برای پر کردن این شکاف تاکتیکی آغاز کرد.
از منظر فناوری مهمات و ترمینال بالستیک، اوتی‌اس-۳۳ برای شلیک گلوله‌های کالیبر ۹x۱۸ میلی‌متر ماکاروف بهینه‌سازی شده است اما نقطه عطف طراحی و فناورانه این سلاح، مقاومت ساختاری آن برای استفاده از مهمات پرفشار و زره‌شکاف سری (۹x۱۸mm PMM) است. این مهمات با باروت بیشتر و طراحی مرمی متفاوت، سرعت دهانه و انرژی جنبشی را به طرز چشمگیری افزایش می‌دهند.
این ارتقای متالورژیک و بالستیک در لوله سلاح، به پرناچ اجازه می‌دهد تا در فواصل نزدیک، به راحتی از جلیقه‌های ضدگلوله پلیمری و سبک عبور کند؛ قابلیتی که در فناوری تسلیحات کمری یک مزیت سایبری و فیزیکی حیاتی به شمار می‌رود.
بزرگترین دستاورد تکنولوژیک پرناچ در سیستم مهار لگد آن نهفته است. شلیک با نرخ ۸۰۰ تیر در دقیقه در یک تپانچه سبک، از نظر فیزیکی باعث انحراف شدید لوله می‌شود. مهندسان روس برای خنثی کردن این گشتاور، به دینامیک سیالات و کنترل گازهای احتراق روی آوردند. لوله پرناچ دارای شیارهای مهندسی‌شده‌ای است که بخشی از گاز پرفشار شلیک را به سمت بالا هدایت می‌کند. اسلاید سلاح نیز در هماهنگی با این شیارها برش خورده تا این گازها به عنوان یک ترمز دهانه فعال عمل کرده و نیرویی رو به پایین برای تثبیت سلاح ایجاد کنند.
این سیستم پیچیده توزیع گاز، در کنار جایگزینی غلاف‌های چوبی قدیمی با یک قنداق فلزی سبک، تاشو و ماژولار، پایداری هندسی سلاح را در حالت رگبار تضمین می‌کند.
طراحی ارگونومیک و آینده‌نگرانه پرناچ با تعبیه کنترلرهای دوطرفه برای برگه ناظم آتش سه‌حالته و دکمه رهاسازی خشاب، تکمیل شده است. همچنین اضافه شدن ریل‌های یکپارچه در زیر لوله برای نصب تجهیزات الکترواپتیکال نظیر لیزرهای نشانه‌روی و چراغ‌قوه‌های تاکتیکی، آن را با استانداردهای نبردهای شبکه-محور امروزی همگام کرده است.
تغذیه از طریق خشاب‌های پلیمری ۱۸ و ۲۷ تیری نیز تداوم آتش را در سناریوهای بحرانی حفظ می‌کند.
این تپانچه با تلفیق موفقیت‌آمیز ابعاد فشرده، نرخ آتش ویرانگر ۸۰۰ تیر در دقیقه و قابلیت شلیک مهمات زره‌شکاف، مرزهای سنتی میان کلت‌ها و مسلسل‌های دستی را از بین برد.
اگرچه محدودیت‌های تولید مانع از تبدیل شدن آن به سلاح سازمانی فراگیر در ارتش روسیه شد، اما نوآوری‌های مکانیکی آن در سیستم فعال کنترل گاز باروت و طراحی ماژولار، استانداردهای جدیدی را در توسعه جنگ‌افزارهای ویژه تعریف کرد.
۵۸۵۸
