روزنامه کیهان نوشت: ممکن است برخی تصور کنند شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره باعث توقف جنگ‌افروزی این کشور می‌شود که این یک اشتباه و ساده‌لوحی محض است.
واقعیت این است که بر خلاف آنچه اعلام می‌شود، «توزیع قدرت» در آمریکا طوری نیست که در انتخاباتی مثل انتخابات امروز آمریکا، از قدرت رئیس‌جمهور به شکل معنی‌داری کاسته شود. در همین جنگ دولت ترامپ همواره استدلال کرده است که اقدامات نظامی‌اش به تأیید کنگره نیازی ندارد. پنتاگون نیز می‌گوید از آنجا که آتش‌بس بین آمریکا و ایران همچنان برقرار است، محدودیت ۶۰ روزه «قانون اختیارات جنگ» (War Powers Act) متوقف شده و بنابراین ترامپ می‌تواند بدون مجوز کنگره به عملیات ادامه دهد.
ترامپ نیز بارها این قانون را «کاملاً مغایر قانون اساسی» خوانده و اشاره کرده است نیازی به تأیید کنگره ندارد. این شیوه «تفسیر» قوانین در گذشته نیز توسط رؤسای جمهور آمریکا انجام شده است. از دهه ۱۹۷۰، تقریباً تمام رؤسای جمهور این رژیم دوره ۶۰ روزه را به همین شکل تفسیر کرده و دادگاه‌ها نیز معمولاً از دخالت در چنین مواردی خودداری کرده‌اند.
چنانچه دموکرات‌ها کنترل کنگره را به دست گیرند، فقط چند ابزار کنترلی به دست می‌آورند. مثلاً کنگره می‌تواند قطعنامه‌ای برای توقف اقدامات نظامی تصویب کند. اما این قطعنامه هم حتی اگر تصویب شود، ترامپ می‌تواند آن را به راحتی وتو کند؛ برای لغو وتو، کنگره باید در هر دو مجلس اکثریت دو سوم را به دست آورد که در شرایط سیاسی فعلی آمریکا تقریباً محال است.
مؤثرترین اهرم کنگره «کنترل بودجه» است و کنگره می‌تواند با امتناع از تصویب بودجه نظامی مربوطه، توانایی دولت برای ادامه درگیری را محدود کند اما در عمل، این کار می‌تواند کنگره را متهم به «تضعیف نیروهای آمریکایی» کند و سیاستمداران معمولاً چنین ریسکی را نمی‌پذیرند! فرایند استیضاح نیز طولانی و سخت است و… بنابراین خطر جنگ کمافی‌السابق همچنان باقی است و راه دفع این خطر نیز آمدن دموکرات‌ها نیستند، افزایش توانایی ایران است که با سرعت در جریان است.
