[ad_۱]
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیتالله حاج شیخ عباس طسوجی در نقلی از احوالات خود، به تجربهای معنوی برای رفع گرفتاری و گشایش در امور اشاره کرده است؛ تجربهای که با تلاوت حامیم قرآن و توسل به حضرت زهرا سلاماللهعلیها همراه شد.
آیه الله حاج شیخ عباس طسوجی رضوان الله علیه:
بنابر روایت حوزه، مدتی بود که زندگی برایم سخت شده بود حتی پرداخت شهریه طلاب نیز مدتی به تعویق افتاده بود هر چه از دعا و توسل میدانستم متذکر و متوسل شدم ولی فرجی نشد. تا یک روز استغاثه بسیار نموده و تضرع زیاد کردم که: «خدایا چه ذکری چه دعایی بخوانم که زود اجابتم کنی؟»
شب که خوابیدم، در عالم خواب دیدم که در صحرایی هستم که یک سمت آن بسیار سبز و خرم و جوی آبی در آنجاست و در طرف دیگر بیابانی خشک و بی گیاه قرار دارد سید بزرگواری دیدم که در کنار جوی آب نشسته و دامان عبایش در جوی آب افتاده و شخصی در کنار اوست من به طرف آن آقا رفتم آن شخص شروع به مذمّت(بدگویی از) من نمود؛ من با خودم گفتم آقا دیگر به من اعتنا نمی کند چون آن شخص بدی من را گفت. به هر حال نزدیک رفتم و
عرض کردم:«آقا جان! گرفتارم چه دعایی بخوانم که خداوند زود اجابت کند؟»
فرمود:
«حوامیم را بخوان و به حضرت فاطمه زهرا صلوات الله علیها هدیه کن، آنگاه دعا کن خداوند زود مستجاب می نماید».
گفتم (پرسیدم):حوامیم چیست؟ فرمودند: «حم های قرآن»!
از خواب بیدار شدم و هفت سوره ای که اولشان با «حم»(غافِر (مؤمن)، فُصِّلَت، شوری، زُخرُف، دُخان، جاثیه و احقاف)شروع می شود، خواندم و به حضرت فاطمه زهرا علیها سلام هدیه نمودم و دعا کردم.
روز بعد همان ساعت برایم فرج و گشایش رُخ داد و از آن به بعد شهریه طلاب و تدریس را باشکوه بیشتری ادامه دادم.
ایشان می فرمود:
«هر وقت به حضرت زهرا صلوات الله علیها متوسل می شوم اسراری از اسرار حجت ابن الحسن عجل الله تعالی فرجه الشریف برایم روشن می شود».
در روضه ها می فرمود: «ما را کنار آن درب سوخته ببرید تا برای مظلومیت بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا صلوات الله علیها عزاداری کنیم».
منبع: ستاره ای از آسمان علم و فقاهت، ص ۴۹ و ۵۰.
