به گزارش تابناک؛ درمان سرطان با روش بروس (Breuss Cancer Cure) یکی از روش های درمانی جایگزین است که بر پایه یک رژیم غذایی بسیار محدودکننده شکل گرفته است. این روش شامل ۴۲ روز روزه داری، مصرف مقدار مشخصی از آب سبزیجات و نوشیدن دمنوش های گیاهی است. طرفداران آن ادعا می کنند که با حذف غذاهای جامد می توان سلول های سرطانی را از بین برد؛ اما آیا شواهد علمی از این ادعا پشتیبانی می کنند؟
بررسی های موجود نشان می دهند که اثربخشی درمان سرطان با روش بروس در کارآزمایی های بالینی معتبر اثبات نشده است. در مقابل، محدودیت شدید دریافت مواد غذایی در این رژیم می تواند به کاهش وزن قابل توجه، سوء تغذیه و تحلیل شدید بدن منجر شود؛ مشکلاتی که برای بیماران مبتلا به سرطان اهمیت ویژه ای دارند.
درمان سرطان با روش بروس چیست؟
روش بروس یک رژیم جایگزین درمان سرطان است که توسط رودولف بروس (Rudolf Breuss)، درمانگر طبیعت گرا، توسعه داده شد. او این روش را در کتابی با عنوان «درمان سرطان بروس» معرفی کرد؛ کتابی که نخستین بار در سال ۱۹۷۸ منتشر شد و بعدها نسخه های دیگری از آن به زبان های مختلف در دسترس قرار گرفت.
بروس ادعا می کرد که سلول های سرطانی برای زنده ماندن به غذای جامد نیاز دارند و می توان با حذف این مواد غذایی و جایگزین کردن آن ها با آب سبزیجات و دمنوش های گیاهی، تومورها را از بین برد. او همچنین مدعی بود که این روش می تواند برای درمان بیماری های مختلف، از جمله سرطان و لوسمی، موثر باشد.
با این حال، ادعاهای او عمدتا بر تجربه های شخصی، روایت بیماران و نامه های تشکر استوار بود. شواهد مستند و مطالعات بالینی باکیفیتی که بتوانند اثربخشی این روش را تایید کنند، در دسترس نیستند.
رژیم ۴۲ روزه بروس چگونه اجرا می شود؟
مهم ترین بخش این روش، پیروی از یک رژیم غذایی بسیار محدودکننده به مدت ۴۲ روز است. در این دوره، افراد باید از مصرف غذاهای معمول خودداری کنند و تنها آب سبزیجات و دمنوش های گیاهی مشخصی را مصرف کنند.
بر اساس دستورالعمل این رژیم، مقدار آب سبزیجات مصرفی نباید از ۵۰۰ میلی لیتر در روز بیشتر شود. ترکیبات اصلی این نوشیدنی شامل چغندر، هویج، ریشه کرفس و ترب سیاه است. در برخی نسخه های این رژیم، برای بیماران مبتلا به سرطان کبد، سیب زمینی نیز به ترکیبات پیشنهادی اضافه شده است. همچنین بر استفاده از مواد اولیه ارگانیک و صاف کردن آب سبزیجات تاکید می شود.
در کنار این نوشیدنی، مصرف چند نوع دمنوش گیاهی نیز توصیه شده است:
دمنوش مریم گلی: ترکیبی از گیاهانی مانند مریم گلی، علف چای، نعناع فلفلی و بادرنجبویه که در دستورالعمل بروس مصرف آزادانه آن پیشنهاد شده است.
دمنوش کلیه: ترکیبی از گیاهانی مانند دم اسب، گزنه، علف هفت بند و علف چای که طبق این رژیم تنها در سه هفته نخست مصرف می شود.
دمنوش شمعدانی رابرتی: نوشیدنی گیاهی دیگری که مصرف آن به نصف فنجان در روز محدود شده است.
در این رژیم، مصرف شکر نیز ممنوع است و برای برخی بیماری ها یا انواع خاص سرطان، دمنوش ها و ترکیبات دیگری پیشنهاد می شود. در نسخه های مختلف کتاب بروس، دستورالعمل ها و جزئیات یکسان نیستند؛ به عنوان نمونه، درباره رژیم غذایی بیماران مبتلا به لوسمی استثناهایی ذکر شده است.
بروس همچنین توصیه هایی درباره زمان شروع رژیم پس از جراحی، نحوه بازگشت تدریجی به غذاهای معمول پس از پایان دوره و پرهیز از برخی مواجهه های محیطی مطرح کرده بود. او در بعضی نسخه ها، از جمله در توصیه های مربوط به «رگ های آب» یا Water Veins، به باورهایی اشاره می کرد که مبنای علمی معتبری برای آن ها ارائه نشده است.
نکته مهم این است که این موارد صرفا شرح دستورالعمل های منتسب به بروس هستند و نباید آن ها را توصیه های پزشکی تاییدشده تلقی کرد.
آیا روش بروس واقعا سرطان را درمان می کند؟
با وجود ادعاهای مطرح شده درباره این رژیم، شواهد علمی قابل اتکایی برای اثبات توانایی آن در درمان سرطان وجود ندارد. تاکنون کارآزمایی های بالینی معتبر و کافی که اثربخشی این روش را تایید کنند، منتشر نشده اند.
یکی از مطالعات قدیمی که در سال ۱۹۸۴ انجام شد، تنها هشت بیمار مبتلا به سرطان پیشرفته و متاستاتیک را بررسی کرد. پژوهشگران در این گزارش از دو بهبودی کامل و دو بهبودی نسبی سخن گفتند. همچنین گزارش شد که برخی بیماران در طول مداخله احساس بهتری داشتند و درد کمتری تجربه کردند.
با این حال، این مطالعه بسیار کوچک بود و گروه کنترل مناسبی نداشت. در طول اجرای آن، یک بیمار جان خود را از دست داد و دو بیمار دیگر نیز مدت کوتاهی پس از پایان مطالعه فوت کردند. پژوهشگران مرگ این افراد را به طور مستقیم به رژیم نسبت ندادند، اما چنین گزارشی نیز نمی تواند ایمنی یا اثربخشی درمان را ثابت کند.
گزارش های موردی و تجربه های شخصی منتشر شده در اینترنت نیز به دلیل محدودیت در مستندسازی و نبود امکان ارزیابی علمی مستقل، شواهد قابل اتکایی برای تایید این روش محسوب نمی شوند.
از این رو، شواهد موجود برای نتیجه گیری درباره درمان سرطان با روش بروس کافی نیستند و این رژیم نباید جایگزین درمان های استاندارد سرطان شود.
نظریه بروس درباره گرسنگی دادن به سلول های سرطانی
بروس بر این باور بود که سلول های سرطانی برای رشد به مواد غذایی جامد، به ویژه پروتئین، وابسته اند. او ادعا می کرد که با حذف این مواد غذایی و محدود کردن رژیم به آب سبزیجات و دمنوش ها، بدن می تواند تومورها را از بین ببرد؛ فرایندی که به باور او نتیجه ای مشابه جراحی، بدون نیاز به چاقوی جراحی، ایجاد می کرد.
اما این نظریه با درک علمی امروز از سرطان همخوانی ندارد. سلول های سرطانی برای رشد و تکثیر به مواد مغذی نیاز دارند، اما این موضوع به معنای آن نیست که با قطع غذای جامد می توان آن ها را به طور انتخابی از بین برد. بدن بیمار نیز برای حفظ عملکرد اندام ها، فعالیت سیستم ایمنی و تحمل درمان های سرطان به انرژی، پروتئین و سایر مواد مغذی احتیاج دارد.
پژوهش ها نشان داده اند که محدودیت کالری در برخی شرایط و مدل های آزمایشگاهی ممکن است بر رشد تومورها اثر بگذارد، اما این اثر در همه انواع سرطان یکسان نیست و نتایج چنین پژوهش هایی را نمی توان مستقیما به گرسنگی طولانی مدت در بیماران تعمیم داد.
محدودیت شدید غذایی و گرسنگی طولانی مدت با سوء تغذیه تفاوت چندانی از نظر پیامدهای بالقوه ندارند و تاکنون شواهد بالینی معتبری نشان نداده اند که رژیم بروس بتواند از این طریق سرطان را درمان کند.
عوارض و خطرات رژیم بروس برای بیماران مبتلا به سرطان
یکی از مهم ترین نگرانی ها درباره روش بروس، محدودیت شدید دریافت انرژی و مواد مغذی در یک دوره طولانی است. مصرف حداکثر ۵۰۰ میلی لیتر آب سبزیجات در روز، همراه با دمنوش ها و حذف غذاهای معمول، نمی تواند نیازهای تغذیه ای بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان را تامین کند.
گزارش های پزشکی موجود نیز نگرانی هایی جدی درباره عوارض این روش مطرح کرده اند. در گزارشی از سال ۱۹۷۹، پژوهشگران به بروز تحلیل شدید بدن و کاهش وزن سریع و از نظر بالینی مهم در تعدادی از بیمارانی اشاره کردند که از رژیم بروس پیروی کرده بودند. در مطالعه سال ۱۹۸۴ نیز کاهش وزن حدود ۹ تا ۱۶ کیلوگرم در برخی بیماران گزارش شد.
این میزان کاهش وزن، به ویژه در بیمارانی که پیش از شروع رژیم نیز با ضعف جسمانی یا کاهش اشتها مواجه اند، می تواند نگران کننده باشد.
سوء تغذیه در بیماران مبتلا به سرطان با افزایش خطر عوارض، بالا رفتن احتمال مرگ و میر، طولانی تر شدن دوره بستری در بیمارستان و کاهش کیفیت زندگی ارتباط دارد. کمبود انرژی و پروتئین همچنین می تواند توان جسمانی بیمار را کاهش دهد و حفظ وضعیت تغذیه ای مناسب را دشوارتر کند.
به همین دلیل، نهادهای پزشکی و سرطان شناسی در سوئیس در دهه ۱۹۸۰ این روش را بررسی کردند و با استناد به گزارش های مربوط به تحلیل شدید بدن، درباره استفاده از آن هشدار دادند.
البته اطلاعات منتشر شده درباره ایمنی روش بروس محدود است و داده های کافی برای تعیین دقیق تمام عوارض احتمالی، تداخل های دارویی و موارد منع مصرف آن وجود ندارد. نبود اطلاعات کافی درباره عوارض، به معنای بی خطر بودن این رژیم نیست.
خطر مهم تر؛ کنار گذاشتن درمان های استاندارد سرطان
یکی از جدی ترین نگرانی ها درباره روش بروس، صرفا محدودیت غذایی آن نیست، بلکه توصیه به پرهیز از درمان های رایج سرطان نیز هست.
بروس در دستورالعمل های خود با استفاده هم زمان از درمان های متعارف سرطان مخالفت می کرد. چنین رویکردی ممکن است باعث شود بیماران از درمان هایی مانند جراحی، شیمی درمانی، پرتودرمانی، درمان های هدفمند یا ایمنی درمانی که بسته به نوع سرطان و شرایط بیمار می توانند سودمند باشند، صرف نظر کنند یا شروع آن ها را به تاخیر بیندازند.
تاخیر در دریافت درمان مناسب می تواند فرصت کنترل بیماری را کاهش دهد و پیامدهای جدی برای بیمار به همراه داشته باشد. انتخاب درمان سرطان باید بر اساس نوع و مرحله بیماری، وضعیت عمومی بیمار و شواهد علمی معتبر انجام شود.
بیمارانی که به استفاده از رژیم های غذایی مکمل یا روش های جایگزین علاقه دارند، بهتر است پیش از هرگونه تغییر در برنامه غذایی یا درمانی خود با متخصص سرطان و متخصص تغذیه آشنا با مراقبت از بیماران سرطانی مشورت کنند. هیچ رژیم غذایی نباید بدون ارزیابی پزشکی جایگزین درمان تجویزشده شود.
آیا باید به روش بروس اعتماد کرد؟
درمان سرطان با روش بروس بر این فرض استوار است که حذف غذاهای جامد و مصرف محدود آب سبزیجات و دمنوش های گیاهی می تواند سلول های سرطانی را از بین ببرد. با وجود انتشار این روش در کتاب ها و وب سایت های مختلف، شواهد علمی معتبر برای اثبات اثربخشی آن وجود ندارد.
در مقابل، گزارش های پزشکی از کاهش وزن شدید و تحلیل بدن در برخی افرادی که این رژیم را دنبال کرده اند، حکایت دارند. این خطرات در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت بیشتری پیدا می کنند؛ زیرا حفظ وزن و وضعیت تغذیه ای مناسب بخشی مهم از مراقبت درمانی است.
بنابراین، روش بروس را نمی توان درمان اثبات شده سرطان دانست و استفاده از آن به عنوان جایگزین درمان های استاندارد توصیه نمی شود. تغذیه مناسب، مراقبت پزشکی تخصصی و انتخاب درمان بر پایه شواهد علمی، رویکردهای مطمئن تری برای حمایت از بیماران مبتلا به سرطان هستند.
منبع: عصرایران
برای مشاهده منبع محتوا اینجا کلیک کنید
