[ad_۱]
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، بر ساحل نور عنوان درسگفتاری است که میکوشد با بیانی ساده، مختصر و کاربردی، مخاطب را با مفاهیم و پیامهای قرآن کریم آشنا کند. حجتالاسلاموالمسلمین سیدجواد بهشتی، پژوهشگر قرآنی، به شرح و تفسیر یک صفحه از قرآن میپردازد و ضمن ارائه ترجمه تحتاللفظی، نکات و مفاهیم کلیدی آیات را تبیین میکند. آنچه در ادامه میآید، خلاصهای از مباحث مطرحشده درباره صفحه هفدهم قرآن است.
بنابر روایت ایکنا، آیات ۱۰۶ تا ۱۱۲ سوره بقره را میتوان در صفحه ۱۷ قرآن مشاهده کرد. در ابتدای این آیات به یکی از سنتها و موازین الهی به نام «نسخ قوانین» اشاره شده است. براساس باور غلطی که یهودیان، آن را در میان مسلمانان ترویج دادند، چنین تلقی میشد که قوانین خداوند غیرقابل تغییر است، حال آنکه خداوند میفرماید: بنا بر مقتضیات زمان و برای خوشبختی انسانها ممکن است در مقاطعی قوانین وضع شده تغییر پیدا کنند. همچنانکه تا مقطعی مسلمانان رو به بیتالمقدس نماز میخواندند، اما بعد از مدتی از سوی خدای متعال دستور رسید از این پس رو به مسجدالحرام و خانه کعبه نماز برپا دارند.
همانطور که گفته شد، یهودیان علاوه بر اینکه مسلمان نشدند، با استفاده از چنین ترفندهایی به سراغ مسلمانان رفتند تا آنها را هم نسبت به باورهایشان سست کرده و از مسیر مستقیم گمراه کنند. قرآن در این وضعیت به مسلمانان در برابر این خطر یهودیان هشدار میدهد، در واقع یهودیان از روی حسادتی که نسبت به مسلمانان داشتند از هیچ کوششی برای گمراهی آنها فروگذار نمیکردند.
باید به این نکته اشاره شود که مخالفت یهودیان با اسلام از روی جهل و نادانی نبود، بلکه آنها ابتدا آشنایی و معرفت کامل نسبت به اسلام پیدا کرده و پس از پی بردن به حقانیت اسلام از آنجا که موازین آن را مخالف با منافع خود میدانستند، دست به مخالفت زدند.
در چنین شرایطی وظیفه مسلمانان در برابر این هجمه از سوی دشمنان چیست؟ در برابر چنین مخالفتی دستور اسلام این است که مسلمانان به جای دست زدن به اقدامات بیمحابا و از سر هیجان، به خودسازی پرداخته، بنیه خود را تقویت کنند تا آن زمان که فرمان از جانب خدا برسد.
برپایی نماز، تقویت روحیه و دستگیری از نیازمندان از جمله امور ابتدایی در برابر هجمه دشمنان است تا فرمان جهاد از جانب خداوند در برابر خیرهسری و کینهتوزی دشمنان علیه مواضع مسلمانان صادر شود. مسلمانان در ازای این کارهای خیر علاوه بر تقویت اراده و ایمان خود، اجر و پاداشی محفوظ در پیشگاه خداوند نیز خواهند داشت.
یهودیان قوم انحصارطلبی هستند که تصور میکنند آنچه از بهشت و متنعم شدن از نعمات بهشتی به آنها وعده داده شده تنها منحصر به آنهاست در حالیکه خداوند به هر آنچه آنها انجام میدهند و نسبت به هر آنچه مسلمانان در انجام امور خیر به آن دست میزنند، آگاه و بیناست. آنچه یهودیان و نصارا متصور هستند، تنها زاییده خیالات و اوهام آنهاست، حال آنکه هر کسی متوسل به خداوند شده، به او ایمان کامل داشته باشد و بر انجام کار و اعمال خیر مداومت کند، پاداشی گرانقدر در پیشگاه خداوند انتظارش را میکشد و او به جهت این اطمینانی که به وعده الهی دارد، هیچ غصه و افسوسی نخواهد خورد.
