به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مهر به نقل از ورایتی نوشت: آلفونسو کوارون همراه پسرش یوناس در جشنواره فیلم بوسان با مرور فیلم «جاذبه» گفت: زندگی به عنوان یک تجربه چیزی است که اکنون بیشترین اهمیت را به آن می‌دهم
او این سخنان را روز پنجشنبه، ۱۶ مهر ۱۴۰۵ (۸ اکتبر ۲۰۲۶) در مسترکلاس خود در جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان ادا کرد و این در حالی بود که این کارگردان مکزیکی و پسرش (که نویسنده مشترک درام بقا در فضای «جاذبه» در سال ۲۰۱۳ بود)، پس از نمایش این فیلم به صورت آی‌مکس در این جشنواره، به صحبت درباره آن پرداختند.
کوارون گفت که رابطه‌اش با فیلمسازی در طول زمان تغییر کرده است.
وی بیان کرد: وقتی جوان‌تر بودم، فیلم همه چیز بود و زندگی فقط بخشی از آن. حالا برعکس شده؛ زندگی به عنوان یک تجربه چیزی است که اکنون بیشترین اهمیت را به آن می‌دهم.
در این گفتگو، این ۲ نفر درباره عشق مشترکشان به سینما و آزمایش‌های فنی مربوط به فیلم «جاذبه» که جایزه اسکار بهترین کارگردانی را برای آلفونسو به ارمغان آورد، صحبت کردند. یوناس همچنین فیلم «مسابقه گاباچو» را برای اولین نمایش آسیایی خود در بخش سینمای جهان به بوسان آورد.
برای یوناس، هسته اصلی «جاذبه» تولد دوباره بود. او درباره ۲ شخصیت که با نیستی روبه‌رو می‌شوند و بعد راهی برای نجات احتمالی پیدا می‌کنند، با دیالوگ محدود و محیطی که هر عملی را مهم جلوه می‌دهد، صحبت کرد و آلفونسو بحث را به آنجا کشاند که چگونه صحنه و حرکت می‌تواند میل به بقا را بیان کند.
آنها همچنین درباره فیلم‌هایی که با هم تماشا می‌کردند، صحبت کردند و کارگردان پدر از علاقه دوران کودکی یوناس به «مردی گریخته» اثر روبر برسون و «دزد دوچرخه» اثر ویتوریو دسیکا یاد کرد.
یوناس گفت با تماشای فیلم‌هایی که او دوست دارد بزرگ شدم و بعد کشف کردم چه چیزی را خودم دوست دارم و حالا تمایل دارم داستانی را روایت کنم که ساده اما از نظر احساسی قوی باشد.
آلفونسو رویکرد هیچکاک در قرار دادن افراد عادی در موقعیت‌های خارق‌العاده را به عنوان مرجعی برای «جاذبه» ذکر و بر خطرات انسانی پشت صحنه آن تأکید کرد و گفت که برداشت‌های طولانی آن از ابتدا مد نظر بود تا مخاطب با درگیری عاطفی در داستان بماند.
کوارون پدر همچنین به یاد آورد که از نمایشگرهای LED در کنسرت رولینگ استونز الهام گرفت و در فیلم «جاذبه»، گروه تولید از یک جعبه نور LED سفارشی برای شبیه‌سازی نور متغیر محیط‌های فضای دیجیتال بر روی بازیگران، در کنار دوربین‌های کنترل‌شده توسط ربات و CGI گسترده استفاده کردند.
در این مسترکلاس، آلفونسو کوارون به توضیح رویکرد خود در مورد برداشت‌های بلند و قاب‌بندی با الهام از آلن رنه، فیلمساز فرانسوی، پرداخت و گفت: هزار امکان برای قرار دادن دوربین وجود دارد، اما فقط یک دوربین درست است. مسئله این نیست که چه چیزی می‌بینید، بلکه مسئله این است که چه چیزی نمی‌بینید.
این تأکید بر انتخاب آنچه خارج از قاب باقی می‌ماند، دیدگاه او را مبنی بر اینکه واقعیت مجازی نمی‌تواند جایگزین سینما شود، روشن کرد.
در همین حال، یوناس با اشاره به «میزبان»، «انگل»، «امید» و «چاره دیگری نیست»، تحسین خود را از فیلمسازی ژانر کره‌ای و طنز آن ابراز کرد. او افزود که اشتیاق پسر کوچکش برای «قطار بوسان»، این سفر را برای خانواده‌اش هیجان‌انگیزتر کرد.
در پاسخ به سوالی درباره کارهای آینده، یوناس گفت که دارد همچنان به فیلم تازه تکمیل‌شده‌اش فکر می‌کند و در عین حال پروژه‌های در حال شکل گرفتن را هم بررسی می‌کند. آلفونسو نیز علاقه خود را به ساخت یک کمدی و یادگیری از نسل جوان‌تر فیلمسازان ابراز کرد.
آلفونسو گفت: من به مخاطب اعتقاد دارم. قبل از اینکه یک فیلمساز باشم، یک سینمادوست هستم.
۲۴۲۲۴۳
