[ad_۱]
تماشای سریال در جمع خانواده بسیار لذتبخش است، اما برخی آثار با وجود جذابیت و کیفیت ساخت کمنظیر، به دلیل داشتن محتوای ردهبندیشده (مانند خشونت گرافیکی بالا، تنشهای سنگین روانی یا ناهنجاریهای رفتاری) میتوانند فضایی معذبکننده در دورهمیها ایجاد کنند.
در این مطلب به معرفی ۱۰ سریال تحسینشده و معروف از شبکههایی مثل HBO و نتفلیکس میپردازیم که ردهبندی سنی مختص بزرگسالان (TV-MA یا +۱۸) دریافت کردهاند. این سریالها از نظر هنری ارزشمندند، اما به دلیل مضامین حساس و تاریک، تماشای آنها با خانواده اصلاً توصیه نمیشود و بهتر است آنها را در خلوت شخصی خود ببینید.
۱. بازی تاج و تخت (Game of Thrones)
بازی تاج و تخت یکی از از بهترین سریال های تاریخ جهان و یک شاهکار بیبدیل در ژانر فانتزی و درامهای تلویزیونی است و میلیونها طرفدار در سراسر جهان دارد، اما تماشای آن با خانواده یک ریسک بزرگ است. در کنار سیاستبازیهای پیچیده و نبردهای حماسی، این سریال پر از صحنههای بیپرده و خشونتهای عریان و تکاندهنده است. نمایش بیرحمانه خشونت، شکنجههای روانی و فیزیکی، و مرگهای غیرمنتظره و خونین شخصیتهای اصلی، فضایی سنگین ایجاد میکند که قطعاً تماشای گروهی آن را در کنار والدین یا فرزندان به تجربهای بهشدت معذبکننده تبدیل خواهد کرد.
در یک نمونه املیا کلارک بازیگر نقش دنریس تارگرین بازی در صحنههای برهنه این سریال را وحشتناک توصیف کرد. بعد از فصلهایی ابتدایی به دلیل اعتراض برخی بازیگران صحنههای جنسی سریال مقداری کاهش یافت.
۲. پسران (The Boys)
سریال پسران یک برداشت بهشدت خشن، تاریک و هجوآمیز از دنیای ابرقهرمانان است که تمام کلیشههای رایج را در هم میشکند. این سریال مرزهای خشونت بصری را جابهجا کرده است. علاوه بر نمایش خشونت گرافیکی افسارگسیخته (Gore) در صحنههای اکشن، این اثر پر از طنز سیاه، دیالوگهای تند و مضامین هنجارشکنانهی مختص بزرگسالان است. همین ترکیب عجیب از طنز تلخ و محتوای حساسیتبرانگیز، «پسران» را به یکی از خط قرمزهای قطعی برای تماشای خانوادگی تبدیل میکند.
سریال برای شگفتزده کردن مخاطب صبر نمیکند. در همان قسمت اول رفتار خشن و بیتفاوت قهرمانان به ظاهر زیبا نسبت به تلفات جانبی کارهای ابرقهرمانی که در حال انجامش هستند مخاطب را بهت زده میکند. ماجرا وقتی وحشتناکتر میشود که این خوشنت بدوی شدت میگیرد. در نهایت باید اعتراف کرد پسران یکی از بهترین سریال های خارجی دنیا است.
۳. سرخوشی (Euphoria)
این سریال با تصویربرداری خیرهکننده و هنرنمایی زندیا به مشکلات و تاریکیهای زندگی مدرن میپردازد، اما به هیچ وجه یک درام تینیجری معمولی نیست. نمایش بسیار صریح و واقعگرایانه از مصرف مواد، افسردگی، ناهنجاریهای رفتاری عمیق و واکاوی بیپردهی مشکلات جوانان باعث شده تا سریال درجهبندی سختگیرانهی بزرگسال دریافت کند. تماشای این چالشهای ویرانگر، به خصوص برای والدین در کنار فرزندانشان، فضایی پرالتهاب و ناخوشایند ایجاد میکند.
۴. بیشرم (Shameless)
وقتی اسم یک سریال «بیشرم» است، باید حساب بقیه ماجرا را کرد! در این کمدی-درام تلخ، خانواده «گلگر» هیچ حد و مرز اخلاقی و عرفی در زندگی روزمره خود ندارند. سریال پر از نمایش سبک زندگی پرخطر، کلاهبرداری، مصرف مداوم الکل و روابط هنجارشکنانهی مختص بزرگسالان است. طنز سیاه سریال مستقیماً از دل همین موقعیتهای ناهنجار بیرون میآید و تماشای آن صرفاً باید به صورت فردی انجام شود.
۵. اسپارتاکوس (Spartacus)
این سریال داستان شورش معروف بردهها را به سبک و سیاق بصری خاص خودش (متاثر از فیلم ۳۰۰) روایت میکند. «اسپارتاکوس» اصرار شدیدی بر نمایش اغراقآمیز خشونت گرافیکی در نبردهای گلادیاتوری و تمرکز بر مضامین کاملاً بزرگسالانه در پسزمینه زندگی رومیان باستان دارد. این حجم از محتوای حساس و درجهبندی TV-MA، این سریال را در صدر آثار نامناسب برای جمعهای خانوادگی قرار میدهد. موافق هستید که سریال چنین خشن را با خانواده- و گاهی حتی تنها!- نمیشود دید؟ نکته جالب توجه این است که سبک تصویر، نور و مبارزات این سریال از فیلم جنجالی ۳۰۰ متاثر است. در نهایت اسپارتاکوس در صدر لیست سریالهایی که نباید با خانواده ببینید!
۶. وستورلد (Westworld)
وستورلد داستان یک پارک تفریحی بسیار پیشرفته را روایت میکند که در آن رباتهایی کاملاً شبیه به انسان، صرفاً برای ارضای خواستههای تاریک و غریزی بازدیدکنندگان ثروتمند طراحی شدهاند. دقیقاً به دلیل همین ایده داستانی، سریال به واکاوی تاریکترین غرایز انسانی میپردازد و حاوی خشونتهای بیرحمانه و مضامین حساسیتبرانگیزِ مختص بزرگسالان است. ترکیب مفاهیم عمیق هوش مصنوعی با این حجم از محتوای آزاردهنده، «وستورلد» را به اثری کاملاً بزرگسالانه تبدیل کرده است. ترکیب مفاهیم عمیق فلسفی درباره هوش مصنوعی با این حجم از محتوای آزاردهنده، «وستورلد» را به اثری کاملاً بزرگسالانه تبدیل کرده که تماشای آن در جمع خانواده بههیچوجه مناسب نیست. با تمام اینها وست ورلد سریال خوبی است و سریالی بهتری بود اگر در یک فصل تمام میشد!
۷. هانیبال (Hannibal)
این سریال مرزهای خشونت را در تلویزیون بازتعریف کرد، اما خشونتی که جنس آن روانی، تاریک و بیمارگونه است. «هانیبال» داستان دکتر لکتر معروف را روایت میکند، اما تمرکز آن بر روی «زیباییشناسی مرگ» است. قاتلان زنجیرهای در این سریال اجساد را به شکلهای هنری اما بهشدت منزجرکننده درمیآورند (مثل تبدیل کردن بدن انسان به ساز موسیقی یا باغچه قارچ). ترکیب این تصاویر آزاردهنده با تکهتکه کردن اجساد، شکنجههای روانی عمیق و از همه بدتر، سکانسهای طولانی و باکیفیت از آشپزی و سرو گوشت انسان به عنوان غذاهای لذیذ، فضایی به شدت دلهرهآور و تاریک میسازد که تماشای آن برای بسیاری غیرقابلتحمل میکند. این سریال برای جمع خانوادگی نامناسب است. هانیبال انقدر منزجر کننده است که نمیدانیم باید در لیست سریالهایی که نباید با خانواده ببینید باشد یا سریالهایی که نباید تنها ببینید!
۸. کالیفرنیکیشن (Californication)
داستان درباره نویسندهای بااستعداد اما بهشدت خودویرانگر است که در باتلاق سبک زندگی بیبندوبار خود در لسآنجلس دستوپا میزند. تقریباً هیچ اپیزودی در این سریال وجود ندارد که خالی از رفتارهای پرخطر و تصمیمات غیراخلاقی نباشد. طنز تلخ سریال کاملاً بر پایه موقعیتهای هنجارشکن، خیانتها و دیالوگهای تند شکل گرفته است؛ محتوایی که مطلقاً مختص به تماشای فردی است.
۹. بانشی (Banshee)
«بانشی» داستان یک سارق حرفهای است که هویت کلانتر جدید یک شهر کوچک را جعل میکند. این سریال به دو چیز معروف است: اول، صحنههای اکشن و مبارزاتِ استخوانخردکن و بهشدت واقعگرایانه. دوم، درجهبندی سنی TV-MA به دلیل نمایش بیپردهی سبک زندگی مجرمانه و مضامین حساس بزرگسالان که گاهی به صورت ناگهانی در میان داستان اتفاق میافتند. این ترکیب، «بانشی» را به اثری تبدیل کرده که تماشای آن در محیط خانه چندان جالب نیست.
۱۰. خون حقیقی (True Blood)
«خون حقیقی» برداشتی بهشدت تاریک، خشن و غریزی از دنیای خونآشامها و موجودات ماورایی دارد. این سریال هیچ ابایی از نمایش افراطیِ خشونت گرافیکی شدید در دنیای ومپایرها ندارد. این فضای خشن همواره با مضامین بزرگسالانه و روابط پرالتهاب ترکیب شده است. فضای بیقیدوبند این سریال باعث شده تا درجهبندی سنی +۱۸ برای آن کاملاً ضروری باشد و به یکی از صدرنشینان لیست سریالهایی که باید تنها دید، تبدیل شود.
