می توان گفت این مراسم در نوع خود ، هم به لحاظ تعداد جمعیت بی نظیر بود و هم از نظر تنوع شرکت کنندگان جلب توجه می کرد.
از آقای پزشکیان تا حسن روحانی، وزرای دولتهای مختلف، آقای سیدحسن خمینی ، نمایندگان کنونی و ادوار پیشین مجلس، و حتی چهره هایی که به هر دلیل راه شان از مسیر رسمی نظام فاصله گرفت ( مانند آقای مهدی کروبی) در این مراسم حضور یافتند. قطعا عده پرشمارتری از شخصیتهایی که سلیقه های گوناگونی دارند موفق به حضور نشدند و ممکن است گروهی هم با وجود میل باطنی برای پاره ای ملاحظات سیاسی غایب بودند.
به نظر می رسدآقای ناطق نوری از معدود شخصیتهای ارشد کشور است که توانسته است محبوبیت خود را بین اعضای گروههای اصولگرا و اصلاح طلب و معتدل حفظ کند. یعنی او منش و روشی اتحاذ کرده که پایه آن جذب حداکثری است.
در سال ۱۳۷۶ که رقیب آقای خاتمی بود ، حتی پیش از پایان اعلام رسمی نتایج انتخابات، به او تبریک گفت و سپس در جریان معرفی کابینه ، چنان مجلس را مدیریت کرد و به همدلی رساند که همه وزرای معرفی شده بدون استثنا رای اعتماد گرفتند به طوری که برای اصلاح طلبان وقت، شگفت انگیز و غیرقابل انتظار بود. او حتی آن هنگام که تندروهای اصلاح طلب به او و مجلس و جناح اصولگرا حمله می کردند در میانه ایستاد و انصاف را رعایت کرد. هرچند بعضی چنین وبژگی را به روحیه ورزشکاری ناطق نوری نسبت می دهتد اما باید گفت مشی خاص او برگرفته از درک صحیخ سیاسی برای حفظ انقلاب و نظام بود و در دوران بازرسی دفتر مقام معظم رهبری شهید نیز پناه گروههای مختلف و بعضا معارض با یکدیگر قرار می گرفت..
ناطق در این راه کم هزینه نداد و از سال ۱۳۸۴ به بعد تحت فشارهای شدید سیاسی قرار گرفت به طوری که سالهایی چند، از فعالیت سیاسی آشکار فاصله گرفت اما باز هم در لابی های قدرت نقش ایفا کرد.
در مراسم ختم دیروز چهره هایی حضور داشتند که قطعا سالهای طولانی حتی یک چای با هم نخورده بودند و هیچ سراغی از یکدیگر نمی گرفتند . دیروز نشان داد هنوز افرادی در کشور هستند که می توانند محور انسجام باشند و سلیقه ها و نظرات مختلف را در کنار هم قرار دهند. این کار حتی اگر به هم عقیده شدن افراد نینجامد، دست کم رویارویی آنها را به حداقل می رساند.
این روزها و در بحبوحه جنگ و محاصره اقتصادی و دعواهای سیاسی بر سر مذاکره یا درگیری نظامی، ناطق نوری یک فرصت ارزشمند است. این نقش را حتی شهید دکتر لاریجانی با همه شرح صدری که داشت شاید به اندازه ناطق نوری نمی توانست بر عهده گیرد.
این فرصتی است که اگر درگذرد معلوم نیست به سادگی به دست آید. امید که آقای نوری با حمایت بزرگان نظام، واسطه خیر شود.
