به گزارش تابناک؛ رنگ شعله گاز، شاخص مهمی از وضعیت احتراق و سلامت مشعل است. شعله آبی و یکنواخت نشانه عملکرد صحیح دستگاه است، در حالی که تغییر رنگ آن به زرد یا نارنجی، هشداری است که نباید نادیده گرفته شود و نیاز به بررسی فنی دارد.
شعله آبی؛ نشانه احتراق مناسب
شعله آبی معمولا نشان می دهد که گاز با مقدار مناسبی از هوا ترکیب شده و احتراق به شکل مطلوب انجام می شود. در وسایل گازسوز، رنگ آبی به طور کلی نشانه عملکرد مناسب مشعل است؛ هرچند شکل و شدت شعله نیز اهمیت دارد و تنها با نگاه کردن به رنگ نمی توان سلامت کامل دستگاه را تایید کرد.
شعله زرد یا نارنجی؛ چرا باید آن را جدی گرفت؟
اگر شعله ای که معمولا آبی است، به طور مداوم زرد یا نارنجی شود، ممکن است مشعل به درستی تنظیم نباشد یا هوای کافی برای احتراق دریافت نکند. گرفتگی منافذ مشعل، اختلال در مسیر ورود هوا یا مشکلات مربوط به تنظیم دستگاه از جمله عواملی هستند که می توانند باعث احتراق ناقص شوند.
اهمیت این موضوع فقط به کاهش بازده محدود نمی شود. احتراق ناقص سوخت های گازی می تواند تولید مونوکسیدکربن را افزایش دهد؛ گازی بی رنگ و بی بو که تشخیص آن بدون تجهیزات مناسب دشوار است و در غلظت های بالا می تواند بسیار خطرناک باشد.
البته هر شعله نارنجی الزاما به معنای وجود یک مشکل جدی نیست. در برخی شرایط، ذرات موجود در هوا یا مواد روی مشعل می توانند به طور موقت رنگ شعله را تغییر دهند. نکته مهم، تغییر پایدار و غیرعادی رنگ شعله است.
شعله قرمز یا سبز از کجا می آید؟
رنگ های غیرمعمول شعله، مانند قرمز یا سبز، می توانند در اثر حضور برخی مواد شیمیایی، نمک های فلزی یا آلودگی های موجود در محیط ایجاد شوند. این پدیده در آزمایش های شیمیایی نیز به خوبی شناخته شده است؛ با این حال، در یک وسیله گازسوز خانگی نمی توان تنها از روی رنگ شعله علت دقیق را مشخص کرد.
به همین دلیل، بهتر است شعله سبز، قرمز یا هر رنگ غیرعادی دیگری را به عنوان یک «تشخیص قطعی» تفسیر نکنیم. اگر تغییر رنگ مداوم است یا همراه با دوده، لکه های سیاه، بوی غیرعادی یا عملکرد نامناسب دستگاه دیده می شود، وسیله باید بررسی شود.
شعله نارنجی با پایه آبی چطور؟
دیدن مقدار کمی رنگ متفاوت در نوک شعله همیشه به معنای خرابی نیست. برخی وسایل گازسوز ممکن است شعله ای داشته باشند که در بخش پایینی آبی و در قسمت بالایی کمی زرد باشد. نوع سوخت، طراحی مشعل و شرایط محیطی نیز می توانند روی ظاهر شعله اثر بگذارند.
با این حال، اگر شعله ای که قبلا کاملا آبی بوده ناگهان تغییر کند و این تغییر باقی بماند، بهتر است علت آن بررسی شود. منابع ایمنی گاز نیز شعله زرد یا نارنجی را در وسایلی که باید شعله آبی داشته باشند، از نشانه های احتمالی احتراق نامناسب می دانند.
شعله سفید؛ فقط به رنگ آن اکتفا نکنید
شعله سفید یا بسیار کم رنگ نیز می تواند در شرایط مختلف ظاهر شود و علت آن به نوع وسیله، سوخت، تنظیم مشعل و شرایط احتراق بستگی دارد. بنابراین نمی توان گفت هر شعله سفید حتما ناشی از «نسبت نادرست هوا به گاز» است. اگر چنین تغییری پایدار باشد، بررسی مشعل و تنظیمات دستگاه توسط فرد متخصص، روش مطمئن تری برای تشخیص دلیل است.
تغییر رنگ شعله را نادیده نگیرید
رنگ شعله می تواند یک هشدار اولیه باشد، اما ابزار تشخیص قطعی سلامت وسیله گازسوز نیست. شعله آبی و پایدار معمولا نشانه احتراق مناسب است، در حالی که شعله زرد یا نارنجی پایدار می تواند نشان دهنده احتراق ناقص یا تنظیم نامناسب باشد. وجود دوده یا لکه های سیاه اطراف وسیله، خاموش شدن مکرر شعله و تغییر غیرعادی عملکرد دستگاه نیز از نشانه هایی هستند که نباید نادیده گرفته شوند.
در صورت مشاهده تغییر پایدار و غیرعادی شعله، بهتر است وسیله تا زمان بررسی توسط فرد متخصص استفاده نشود. همچنین وسایل گازسوز باید مطابق دستورالعمل سازنده نصب، تهویه و سرویس شوند؛ زیرا رنگ شعله به تنهایی نمی تواند وجود یا عدم وجود مونوکسیدکربن را مشخص کند.
منبع: عصرایران
