ایسنا: روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی نوشت، ادعای تقلب انتخاباتی ترامپ به رویکردی مستمر تبدیل شده است؛ رویکردی که از ۲۰۱۶ تا آستانه انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶، با تلاش برای تغییر قواعد رأیگیری و دسترسی به دادههای رأیدهندگان، ادامه یافته و محل مناقشه است.
در میان گلایههای بلندبالا و مظلومنمایانه دونالد ترامپ، یک ادعا از همه بیشتر تکرار شده است؛ اینکه انتخابات را علیه جمهوریخواهان بهطور کلی و علیه خود او بهطور خاص دستکاری میکنند.
روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی نوشت: «در سال ۲۰۱۶، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا پیش از آغاز رایگیری اصلی مدعی تقلب در انتخابات شد تا پیروزی هیلاری کلینتون را که اکثر نظرسنجیها و تحلیلگران پیشبینی میکردند، بیاعتبار جلوه دهد. در سال ۲۰۱۸، ترامپ بار دیگر با لحنی آمیخته به هراس ادعاهای واهی خود را مجدد و بیش از قبل تکرار کرد چرا که بیشک دریافته بود به دست گرفتن کنترل مجلس نمایندگان توسط دموکراتها دردسرساز خواهد بود؛ دردسری که دیری نپایید و در قالب ۲ بار استیضاح خود را نشان داد. در سال ۲۰۲۰، او ادعاهایش را بلندتر مطرح کرد و این اجرا حکم موسیقی متن شوم خشونت غیرقابلتوجیه ۶ ژانویه ۲۰۲۱ را پیدا کرد و به حمله هوادارن ترامپ به کنگره منجر شد.»
به گفته رسانه آمریکایی، ترامپ هرگز از این کار دست نکشیده است و با نزدیک شدن به انتخابات میاندورهای آتی در نوامبر ۲۰۲۶، این موضوع با شدت و حدت تمام مطرح میشود. اگرچه دیوان عالی آمریکا مانع او شده، اما رئیسجمهور آمریکا کوشیده تا رایگیری پستی را محدود کند؛ او مدعی است که این روش نه ابزاری برای مشارکت گستردهتر در انتخابات، بلکه ترفندی است که دموکراتها با آن انتخابات را به سرقت میبرند. دولت او برای دسترسی به فهرست رایدهندگان، از ایالتها شکایت کرده است. کش پاتل، رئیس افبیآی هم احتمال نیاز به حضور ماموران فدرال در حوزههای رایگیری را برای تضمین «امنیت انتخابات» مطرح کرده است.
نیویورک تایمز مینویسد: «چه حرف بیمعنایی. اما چون این حرف را آنقدر زیاد شنیدهایم، آشنایی بیشازحد با آن اغلب باعث میشود از دیدن جنبه نگرانکننده و افشاگرانهاش غافل شویم. اصرار ترامپ بر اینکه انتخابات دستکاری شده، درست مانند بسیاری از حرفها و کارهای دیگرش، نشان میدهد که او تا چه اندازه به ساختن و ترویج خیالبافی پایبند است؛ با چه پشتکار و استقامتی در خدمت دروغی خودستایانه میکوشد؛ بسیاری از هوادارانش تا چه حد آگاهانه حاضرند سادهلوحی کنند و منطق و شواهد چقدر نمیتوانند زره توهمات او و آنها را بشکافند.»
رسانه آمریکایی نوشت: «به ۲۰۱۶ برگردید، وقتی چنین به نظر میرسید که کلینتون او را شکست خواهد داد، ترامپ ناله سر داد که هیچ چیز در انتخابات منصفانه نبوده و هیچ چیز در نتایجش قابل اعتماد نیست. بعد چیزی معجزهآسا رخ داد. او پیروز شد و باورتان میشود؟ آن نتیجه قابل اعتماد بود. برتری نزدیک به سهمیلیونی هیلاری کلینتون در آرای مردمی “جعلی و متقلبانه” بود؛ میوه گندیده رای دادن غیرقانونی و حقهبازیهای دموکراتها. اما حزبی که آنقدر فاسد و قدرتمند بود که بتواند نتیجه را تا این اندازه به نفع کلینتون دستکاری کند، بهطرزی عجیب نتوانست از پس دستکاری محاسبه مهمتر الکترال کالج برآید؛ همانجایی که پیروزی ترامپ، کاملا “مشروع و برحق” بود.»
ترامپ ادعای تقلب در انتخابات را مطرح کرد و کمیسیونی برای اثبات آن ساخت، اما کمیسیون مدرکی پیدا نکرد و خیلی زود از کار افتاد. شواهد یا نبودشان یارای مقابله با عقدههای آزار و توطئهانگاری ترامپ و حامیانش را ندارد. مبلغ حیرتانگیز ۷۸۷.۵ میلیون دلاری که فاکس نیوز در ۲۰۲۳ پذیرفت به دامینیون ووتینگ سیستمز بپردازد تا دعوای افترا را حل و فصل کند، به منزله اعتراف بود به اینکه مجریان و مدیران شبکه میدانستند یا گمان میکردند نظریههای توطئهٔ دزدیده شدن انتخابات مانند دستکاری ماشینهای رایگیری دامینیون که فاکس نیوز پس از پیروزی جو بایدن در ۲۰۲۰ تبلیغ میکرد، بیپایه است. اما آیا آن اعتراضهای ترامپ را که میگفت بایدن را شکست داده خاموش کرد؟ خیر.
روزنامه آمریکایی نوشت: «ای کاش میشد از ترامپ پرسید دموکراتها و دولت پنهان چطور و چرا اجازه دادند این اتفاق بیفتد؟ و اگر فهرست رایدهندگان آشفته است، شعب رایگیری ضعیف نظارت میشوند و رایگیری پستی همدست دزدی است، آیا پیروزی تو در ۲۰۲۴ همانقدر مشکوک نیست که پیروزی بایدن در ۲۰۲۰؟»
براساس گزارش نیویورک تایمز، همه اینها خندهدار میبود اگر بازتابی اینچنین زشت از وضعیت سیاست آمریکا نبود. پافشاری ترامپ در حمله به فرایند رایگیری و همه چرندیات مربوط به آن، مثل نامیدن ۶ ژانویه به «روز عشق»، نشان میدهد که حقیقت اکنون تا چه اندازه کمتر از خلاقیت و تکرار بیپایان دروغها اهمیت دارد. این تا حدی به این دلیل است که آمریکاییهای بیشتری انتخاب میکنند هر چیزی را که رهبرانشان به آنها میگویند باور کنند و هر چیزی را که تعصباتشان را توجیه کند یا حس قربانیبودن یا استحقاقشان را تقویت کند. چنین زودباوری راحتطلبانهای بهویژه در جنبش «ماگا» یا آمریکا را دوباره بزرگ میکنیم، برجسته است؛ جنبشی که در آن هر شکست سنگینی که جمهوریخواهان در این انتخابات میاندورهای بخورند، تقریبا یک «توطئه یا دروغ بزرگ» تلقی خواهد شد.
نیویورک تایمز نوشت: «این وضعیت ما را به نقطهای خطرناک میکشاند. جانبداری حزبی چنین کورکورانهای سلامت جامعه را تهدید میکند؛ جامعهای که برای دوامش، هم پذیرش سخاوتمندانه شکست لازم است و هم رایدهندگانی که به فرایندهای دموکراتیک بهاندازه رسیدن به خواستههای خود پایبند باشند. اما تکرار فریادهای ترامپ دربارهی “تقلب” و “دستکاری” انتخابات، مردم را به سوی مخالف این مسیر سوق میدهد و هرچه به نخستین سهشنبه نوامبر روز انتخابات میان دورهای نزدیکتر شویم، طنین این نوای شوم بلندتر خواهد شد.»
