به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک؛ بر اساس رأی صادرشده، پرستو احمدی و هشت نفر از نوازندگان و عوامل «کنسرت کاروانسرا» هر کدام به ۷۴ ضربه شلاق، دو سال ممنوعیت فعالیت در امور سمعی و بصری و ممنوعیت خروج از کشور محکوم شدهاند.
با رد درخواست تجدیدنظرخواهی، رأی دادگاه بدوی تأیید شده و حکم صادرشده قطعی و لازمالاجراست.
اتهامهای مطرحشده در این پرونده، «جریحهدار کردن عفت عمومی از طریق قبحزدایی و هنجارشکنی قواعد عرفی و اخلاقی مبتنی بر ارزشهای اسلامی» و همچنین مشارکت در تولید، ارسال، توزیع و انتشار آثاری عنوان شده که دادگاه آنها را مستهجن و مبتذل تشخیص داده است.
این پرونده در پی انتشار ویدئویی از اجرای موسیقی در کاروانسرای دیرگچین قم تشکیل شد؛ اجرایی که از ابتدا با عنوان «کنسرت فرضی» در فضای مجازی منتشر شد.
ماجرای «کنسرت کاروانسرا» چه بود؟
۲۱ آذر ۱۴۰۳ ویدئویی از اجرای پرستو احمدی به همراه گروهی از نوازندگان در کاروانسرای تاریخی دیرگچین منتشر شد. در این اجرا قطعاتی از موسیقی ایرانی از جمله «مرا ببوس»، «از خون جوانان وطن»، «لحظه دیدار»، «کمر باریک»، «عزیز جون» و «چه سازم» اجرا شد.
اما آنچه بیش از قطعات اجراشده مورد توجه قرار گرفت، نحوه اجرای برنامه و انتشار آن در فضای مجازی بود. این برنامه بدون دریافت مجوزهای معمول یک اجرای رسمی موسیقی تولید و در صفحه یوتیوب احمدی منتشر شد.
مرکز رسانه قوه قضاییه نیز در همان زمان اعلام کرد این برنامه «بدون مجوز قانونی و رعایت موازین شرعی» برگزار شده و در پی انتشار آن، برای خواننده و عوامل تولید پرونده قضایی تشکیل شده است.
بیشتر بخوانید:
پرونده قضایی علیه «پرستو احمدی» به علت کنسرت بدون حجاب
وقتی یک «کنسرت فرضی» پرونده قضایی شد
عنوان «کنسرت فرضی» از سوی سازندگان برای این اجرا انتخاب شده بود؛ اما انتشار عمومی و گسترده ویدئو باعث شد موضوع از یک تولید موسیقایی در فضای مجازی فراتر برود.
در واقع، مسئله اصلی پرونده صرفاً اجرای چند قطعه موسیقی نبود؛ بلکه شیوه اجرای برنامه، رعایت نشدن ضوابط قانونی و انتشار عمومی آن در بستر فضای مجازی نیز در روند قضایی پرونده مورد توجه قرار گرفت.
بر اساس گزارشهای منتشرشده از متن دادنامه، دادگاه رفتار متهمان را از مصادیق اتهاماتی دانسته که در کیفرخواست پرونده مطرح شده بود و دفاعیات ارائهشده را برای رفع اتهامات کافی تشخیص نداده است.
پرستو احمدی پیش از کاروانسرا هم خبرساز بود
پرستو احمدی متولد اول فروردین ۱۳۷۶ در نوشهر است. او تحصیلات خود را در رشته کارگردانی سینما دنبال کرده و در سالهای گذشته به عنوان خواننده و نوازنده در فضای مجازی فعالیت داشته است. نام احمدی پیش از اجرای کاروانسرا نیز در ارتباط با برخی اجراها و آثار موسیقایی در فضای مجازی مطرح شده بود.
از جمله، اجرای قطعه «از خون جوانان وطن» از آثار شناختهشدهای بود که نام او را بیشتر بر سر زبانها انداخت. این قطعه که سروده عارف قزوینی است، در سالهای گذشته توسط خوانندگان مختلف بازخوانی شده و اجرای احمدی نیز در فضای مجازی بازتاب پیدا کرد.او در ادامه فعالیت خود قطعات دیگری را نیز منتشر کرد و حضورش در فضای مجازی پررنگتر شد.
سابقه احضار؛ پرونده کاروانسرا اولین ماجرا نبود
«کنسرت کاروانسرا» نخستین پرونده قضایی مرتبط با فعالیت موسیقایی پرستو احمدی نبود. در سال ۱۴۰۲ نیز در پی انتشار یکی از اجراهای او، برای این خواننده پروندهای تشکیل و موضوع از سوی دستگاه قضایی پیگیری شد.
به این ترتیب، اجرای آذرماه ۱۴۰۳ را باید در ادامه مجموعهای از حاشیهها و اختلافنظرها درباره نحوه فعالیت این خواننده در فضای عمومی و مجازی دید؛ با این تفاوت که این بار علاوه بر خود اجرا، تولید و انتشار یک ویدئوی کامل از برنامه نیز به موضوع اصلی پرونده تبدیل شد.
دیرگچین؛ انتخاب یک بنای تاریخی برای اجرای موسیقی
کاروانسرای دیرگچین در استان قم و در مسیر تاریخی ری به اصفهان قرار دارد و از بناهای شاخص تاریخی ایران به شمار میرود. این بنا به همراه شماری دیگر از کاروانسراهای تاریخی ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.
انتخاب چنین مکانی برای ضبط اجرای موسیقی نیز یکی از بخشهای مورد توجه در ماجرای «کنسرت کاروانسرا» بود؛ اجرایی که به جای سالن رسمی کنسرت، در یک بنای تاریخی ضبط شد و انتشار اینترنتی آن دامنه مخاطبانش را بسیار گسترده کرد.
حالا با تأیید رأی دادگاه بدوی در مرحله تجدیدنظر، پرونده «کنسرت کاروانسرا» دیگر در مرحله اعتراض قضایی قرار ندارد.
پرستو احمدی و هشت نفر دیگر از عوامل این اجرا، طبق حکم قطعی صادرشده، مشمول مجازاتهای تعیینشده از جمله ۷۴ ضربه شلاق، دو سال ممنوعیت فعالیت هنری و دو سال ممنوعیت خروج از کشور شدهاند. گزارشهای منتشرشده درباره رأی نیز تأیید میکنند که حکم بدوی شامل همین مجازاتها بوده است.
پروندهای که در آذر ۱۴۰۳ با انتشار چند قطعه موسیقی در یک کاروانسرای تاریخی آغاز شد، اکنون با صدور رأی قطعی به پایان رسیده است؛ پروندهای که بار دیگر موضوع لزوم رعایت مجوزها و ضوابط قانونی در تولید و انتشار آثار موسیقایی را به یکی از بحثهای روز حوزه فرهنگ تبدیل کرده است.
