«آرتور شوپنهاور، متفکری که به «فیلسوف بدبینی» شهرت یافت، بخش بزرگی از عمر خود را در خلوت، انزوا و سایه بیتوجهی گذراند؛ اما با نظریه ساختارشکنانه خود درباره «اراده کور» و پیوند ناگسستنی هستی با رنج، نهتنها مسیر فلسفه غرب را دگرگون کرد، بلکه به الهامبخش بزرگ متفکرانی چون نیچه، فروید و واگنر تبدیل شد. این نوشتار مروری است بر زندگی پرفرازونشیب، طغیان علیه هگل، سالهای سکوت و کشف دیرهنگامِ نابغهای که جهان را رهاورد اراده و بازنمود میدانست.
