به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ شنا در بازیهای آسیایی همیشه حضوری توریستی داشته اما به اتفاقی که در ناگویا رخ داد نشان می دهد که این رشته بعد از سالها زندگی توریستی و ورزش به جهت سلامتی! از پیله قدیمی و کلیشه ای خارج شده و به سمت موفقیت شنا می کند.
در دومین روز از مسابقات شنا، هومر عباسی و امیر مطاعی با صعود به فینال، شنای ایران را پس از ۱۶ سال بار دیگر در جمع فینالیست‌های بازیهای آسیایی قرار دادند.
در دومین روز رقابت‌های شنا بازیهای آسیایی آیچی–ناگویا ۲۰۲۶، هومر عباسی در مرحله مقدماتی ماده ۵۰ متر کرال پشت مردان به آب زد و با ثبت زمان ۲۵ ثانیه و ۳۷ صدم ثانیه، ضمن شکست رکورد ملی به فینال این ماده راه یافت.
هومر عباسی در گروه نخست مقدماتی در خط ۶ مسابقه داد و در این گروه دوم شد. زمان ورودی او برای این رقابت نیز ۲۵.۵۱ ثانیه ثبت شده بود، بنابراین هومر عباسی بار دیگر رکورد ملی این ماده را به نام خودش به ثبت رساند.
هومر عباسی با صعود به فینال ۵۰ متر کرال پشت بازیهای آسیایی آیچی–ناگویا، پس از ۱۶ سال بار دیگر شنای ایران را در یک فینال انفرادی بازیهای آسیایی صاحب نماینده کرد.
پیش از این، محمد علیرضایی در بازیهای آسیایی گوانگژو ۲۰۱۰ به فینال مواد انفرادی راه یافته بود.
هومر عباسی در فینال ۵۰ متر کرال پشت مردان در مرکز آبی توکیو به آب زد و با زمان ۲۵.۲۳ ثانیه به کار خود پایان داد. عباسی صبح امروز در مرحله مقدماتی با ثبت زمان ۲۵.۳۷ ثانیه، ضمن صعود به فینال، رکورد ملی این ماده را جابه‌جا کرده بود و در فینال نیز ۱۴ صدم ثانیه از رکورد صبح خود بهتر شنا کرد.
به این ترتیب، رکورد ملی ۵۰ متر کرال پشت در فاصله چند ساعت، دو بار توسط عباسی تغییر کرد و بهترین زمان ثبت‌شده یک شناگر ایرانی در این ماده به ۲۵.۲۳ ثانیه رسید.
در فینال این ماده، «شو جی» از چین با زمان ۲۴.۰۴ ثانیه مدال طلا را به دست آورد، «وانگ ژی» دیگر نماینده چین با زمان ۲۴.۴۹ ثانیه دوم شد و «یون جی» از کره جنوبی با ثبت زمان ۲۴.۵۴ ثانیه در جایگاه سوم قرار گرفت.
بدین ترتیب، پرونده عباسی در ۵۰ متر کرال پشت بازیهای آسیایی آیچی–ناگویا با جایگاه هفتم، دو رکورد ملی در یک روز و ثبت نخستین حضور یک شناگر ایرانی در فینال این ماده بسته شد.
امیر مطاعی، رکورددار ملی ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ متر قورباغه ایران، با حضور در مرحله مقدماتی ۱۰۰ متر قورباغه مردان بازیهای آسیایی آیچی–ناگویا، به فینال این ماده راه یافت. امیر مطاعی در دسته سوم و خط هفتم به آب زد و با ثبت زمان ۱ دقیقه و ۶۶ صدم ثانیه در جایگاه هشتم مرحله مقدماتی قرار گرفت و جواز حضور در فینال را به دست آورد.
مطاعی با این زمان، رکورد ملی پیشین این ماده را که با زمان ۱:۰۲.۱۲ در اختیار خودش بود، بهبود بخشید.
امیر مطاعی، رکورددار ملی ایران در مواد ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ متر قورباغه، در فینال ۱۰۰ متر قورباغه مردان بازیهای آسیایی آیچی–ناگویا به آب زد و با ثبت زمان ۱:۰۰.۵۷ در جایگاه هفتم قرار گرفت.
امیر مطاعی صبح امروز در مرحله مقدماتی با ثبت زمان: ۱:۰۰:۶۶ضمن صعود به فینال، رکورد ملی این ماده را که پیش از این نیز در اختیار خودش بود، ارتقا داد.
در فینال، دونگ ژیائو از چین و اوهاشی شون از ژاپن با زمان ۵۸.۶۴ به صورت مشترک در صدر قرار گرفتند و چین هائو از چین با زمان ۵۹.۰۱ سوم شد.
مطاعی در فینال با زمان ۱:۰۰.۵۷ به همراه چانگ چانگ‌چی از چین‌تایپه به صورت مشترک در رده هفتم ایستاد.
امیر مطاعی با رکوردی که در فینال به ثبت رساند، ۹ صدم ثانیه رکورد خود را بهبود بخشید تا او هم در یک روز دوبار رکورد ملی ایران را کاهش دهد.
محمد علیرضایی در بازیهای آسیایی گوانگژو ۲۰۱۰ در این ماده هشتم شده بود و افشین حضرتی در بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ تهران به مقام پنجم رسیده بود.
دو فینال در یک روز، برای رشته‌ای که ۱۶ سال از آخرین حضور انفرادی‌اش در فینال بازیهای آسیایی می‌گذرد، اتفاق مهمی است. هومر عباسی و امیر مطاعی در دومین روز مسابقات شنای بازیهای آسیایی ناگویا به فینال رسیدند و به این ترتیب، شنای ایران پس از مدت‌ها بار دیگر در جمع فینالیست‌های انفرادی مهم‌ترین رویداد قاره قرار گرفت.
اهمیت این اتفاق زمانی بیشتر مشخص می‌شود که عملکرد اخیر شنا را در کنار این دو فینال قرار دهیم. در یک سال گذشته، شنا در بازیهای آسیایی جوانان بحرین دو مدال طلا به دست آورد و در بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی ریاض نیز پنج مدال برای ایران کسب کرد. حالا در ناگویا، دو شناگر ایرانی در فینال بازیهای آسیایی حضور دارند. کنار هم قرار گرفتن این نتایج، تصویری از رشته‌ای ارائه می‌کند که در ماه‌های اخیر حضور مؤثرتری در رقابت‌های مهم داشته است.
البته شرایط شنا در آسیا با بسیاری از رشته‌های دیگر متفاوت است. ایران در این رشته با کشورهایی رقابت می‌کند که سال‌هاست برای توسعه شنا سرمایه‌گذاری کرده‌اند؛ از زیرساخت و مربی گرفته تا استعدادیابی، مسابقات بین‌المللی و برنامه‌های تیم‌های پایه. تعداد زیاد مواد شنا و عمق رقابت نیز باعث شده رسیدن به سطح مدال آسیا به فرآیندی زمان‌بر و پرهزینه تبدیل شود.
با چنین شرایطی، رسیدن دو شناگر ایرانی به فینال بازیهای آسیایی، آن هم پس از ۱۶ سال، نتیجه‌ای نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت. فینال بازیهای آسیایی برای شنای ایران سالها دور از دسترس بود و حالا در یک روز، دو سهمیه برای ایران در این مرحله به دست آمده. همین تغییر، به اندازه کافی اهمیت دارد که نتیجه امروز را فراتر از یک موفقیت مقطعی ببینیم.
البته دو فینال به این معنا نیست که فاصله شنا با قدرت‌های اصلی آسیا از بین رفته است. هنوز برای رسیدن به مدال و رقابت پایدار با بهترین‌های قاره، کار زیادی باقی مانده و این فاصله را نمی‌توان با یک نتیجه نادیده گرفت. اما در ارزیابی روند یک رشته، فقط مدال معیار نیست؛ گاهی بازگشت یک رشته به مرحله‌ای که سالها از آن دور بوده، خودش یک شاخص مهم محسوب می‌شود.
از همین زاویه، نتایج ناگویا را باید در کنار اتفاقات ماه‌های گذشته دید. مدال‌های رده جوانان، موفقیت در ریاض و حالا دو فینال در بازیهای آسیایی بزرگسالان، مجموعه‌ای از نتایج است که نمی‌توان همه آنها را به یک درخشش اتفاقی نسبت داد. این نتایج دست‌کم نشان می‌دهد برنامه‌ریزی انجام‌شده برای شنا، در بخش‌هایی توانسته خود را به خروجی رقابتی تبدیل کند.
این موضوع در مجموعه ورزش‌های آبی اهمیت بیشتری دارد. واترپلو زودتر توانست جایگاه خود را در میان قدرت‌های آسیا تثبیت کند، اما شنا به دلیل ساختار رقابت‌ها و حضور گسترده رقبای قدرتمند، شرایط دشوارتری دارد. همین تفاوت، زمان بیشتری برای به ثمر نشستن برنامه‌های توسعه‌ای در شنا می‌طلبد.
در چنین شرایطی، اتفاق ناگویا می‌تواند اعتبار بیشتری به سیاستی بدهد که در سال‌های اخیر بر توسعه پایه‌ها، آماده‌سازی مستمر و افزایش حضور شناگران در رقابت‌های سطح بالا تأکید داشته است. نتیجه امروز نشان می‌دهد این برنامه‌ریزی فقط در سطح ایده و برنامه باقی نمانده و بخشی از آن را می‌توان در عملکرد شناگران در مسابقات مهم دید.
برای فدراسیون ورزش‌های آبی، نکته مهم همین‌جاست. دو فینال، هم یک موفقیت واقعی برای شناگران است و هم یک نشانه قابل اتکا برای برنامه‌ریزی انجام‌شده در این رشته. طبیعی است که چنین نتیجه‌ای باید به جای نقطه پایان، مبنایی برای ادامه کار قرار بگیرد؛ با حفظ توجه به رده‌های پایه، افزایش مسابقات بین‌المللی و فراهم کردن شرایطی که شناگران بیشتری بتوانند به سطح رقابت‌های آسیایی برسند.
شنا هنوز با مدعیان اصلی آسیا فاصله دارد، اما امروز دیگر نمی‌توان درباره آن با همان تصویری صحبت کرد که پیش از این نتایج وجود داشت. پس از ۱۶ سال، دو شناگر ایرانی به فینال بازیهای آسیایی رسیده‌اند و این اتفاق، در کنار نتایج یک سال اخیر، نشان می‌دهد تصمیم‌های اتخاذشده برای توسعه این رشته اثرگذار بوده است.
شاید مهم‌ترین نکته ناگویا همین باشد: فینال پس از ۱۶ سال، فقط یک نتیجه برای کارنامه امروز نیست؛ نتیجه‌ای است که ضرورت ادامه همان برنامه‌ریزی و حتی تقویت آن را بیشتر از گذشته قابل دفاع می‌کند.
۲۵۸۲۵۳
