موسسه آمریکایی «کوئینسی» در تحلیلی با عنوان «هگست یک فاجعه بوده است؛ وقت آن رسیده ترامپ او را اخراج کند» نوشت که فشارها بر «پیت هگست» وزیر جنگ آمریکا طی ماههای اخیر افزایش یافته و گزارشهای منفی درباره عملکرد او بهطور مداوم در رسانههای بزرگ منتشر شده است.
کوئینسی مینویسد با نزدیک شدن انتخابات میاندورهای، این پرسش مطرح است که آیا «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا برای فاصله گرفتن از شکست جنگ ایران، هگست را کنار خواهد گذاشت یا نه. با این حال، اندیشکده آمریکایی تاکید دارد که «ترامپ باید مدتها پیش این کار را انجام میداد.»
نویسنده یادآوری میکند که در نوامبر ۲۰۲۴، هنگام معرفی هگست برای وزارت جنگ، از انتخاب او حمایت کرده بود اما دو شرط اساسی مطرح کرده بود: نخست اینکه هگست نباید مانند یک «بلهقربانگو» از جنگهایی حمایت کند که ارزیابی واقعبینانه نشان میدهد آمریکا قادر به پیروزی در آنها نیست؛ دوم اینکه اگر ادامه جنگها ذخایر تسلیحات حیاتی آمریکا، بهویژه موشکها، را بهشدت کاهش داد، باید به رئیسجمهور هشدار دهد که ادامه این مسیر امنیت ملی آمریکا را به خطر میاندازد. کوئینسی مینویسد: «هگست هر دوی این هشدارها را نقض کرد.»
هگست باید به غیرممکن بودن پیروزی آمریکا در این جنگ اعتراف میکرد
در این تحلیل آمده است، هنگامی که ترامپ خواستار آغاز جنگی صرفاً متکی بر حملات هوایی و موشکی علیه ایران شد، هگست باید نخستین فردی میبود که به او میگفت هیچ راهبرد نظامی صرفاً هواییِ قابل اتکایی برای وادار کردن ایران به تسلیم وجود ندارد و تلاش برای اجرای چنین راهبردی، آمریکا را به «شکستی قطعی» سوق خواهد داد.
نویسنده همچنین میگوید چنین جنگی از ابتدا خطر کاهش شدید ذخایر مهم موشکهای تهاجمی و دفاعی آمریکا، از جمله موشکهای کروز دوربرد JASSM، تاماهاوک، رهگیرهای PAC-۳ و رهگیرهای تاد را در پی داشت و میتوانست نیازهای امنیتی جهانی آمریکا را به خطر بیندازد.
به نوشته کوئینسی، هگست در هر دو زمینه شکست خورد و «به آماده شدن زمینه شکست رئیسجمهور کمک کرد.»
کوئینسی سپس به سخنان ترامپ در اواخر مارس اشاره میکند که گفته بود هگست نهتنها با جنگ مخالفت نکرد، بلکه از اولین حامیان آن بود. ترامپ گفته بود: «پیت، فکر میکنم تو اولین کسی بودی که صحبت کردی و گفتی: بیایید انجامش دهیم.»
هگست نیز تنها چند روز پس از آغاز جنگ در چهارم مارس در پنتاگون اعلام کرده بود: «آمریکا قاطعانه، ویرانگرانه و بدون رحم در حال پیروزی است.»
اما نویسنده کوئینسی مینویسد «هر ارزیابی عینی» نشان میداد آمریکا در حال پیروزی نبود و اکنون، بیش از ۶ ماه بعد، «بهطرزی دردناک روشن شده که هیچ مسیری برای پیروزی در این جنگ وجود ندارد.»
ذخایر موشکی و فشار بر نیروهای آمریکایی
در ادامه این تحلیل آمده است، تلاش برای تغییر نظام سیاسی ایران ذخایر حیاتی موشکهای تهاجمی و دفاعی آمریکا را بهشدت کاهش داده است، اما هگست نهتنها این مسئله را نپذیرفته، بلکه آن را نادیده گرفته است.
هگست چند روز پیش گفته بود: «ما هیچ کمبود مهماتی نداریم» و ذخایر تسلیحات دفاعی و تهاجمی آمریکا اجازه میدهد «تا هر زمانی که لازم باشد» این عملیات ادامه یابد.
کوئینسی مینویسد حتی ترامپ نیز ظاهراً این ادعا را باور ندارد و طبق گزارشها در نشستی در کمپ دیوید، هگست را بهدلیل کاهش ذخایر مهمات مورد انتقاد شدید قرار داده است.
این اندیشکده آمریکایی همچنین مینویسد که هگست تأثیر سنگین جنگ بر نیروهای اعزامشده، از جمله نیروهای مستقر در ناو «یواساس آبراهام لینکلن» را به رسمیت نمیشناسد. به نوشته کوئینسی، هگست اعتراض نظامیان و خانوادههایشان را «اخبار جعلی» خوانده، مدعی شده روحیه در این ناو هواپیمابر خوب است و رسانهها شرایط را «کاملاً تحریف کردهاند»، در حالی که ملوانان و خانوادههای آنها با این روایت موافق نیستند.
ترامپ در جنگی گرفتار شده که نمیتواند در آن پیروز شود
نویسنده در جمعبندی مینویسد، هگست چه در مشاوره دادن به رئیس خود درباره تواناییها و محدودیتهای واقعی نیروهای مسلح آمریکا، چه در سنجش احتمال پیروزی در یک جنگ و چه در رهبری نیروهای اعزامشده، عملکردی داشته که نشان میدهد «بهوضوح صلاحیت این مسئولیت را ندارد.»
این تحلیل در پایان میافزاید: «رئیسجمهور ترامپ اکنون عمیقاً در جنگی گرفتار شده است که نمیتوانیم در آن پیروز شویم. آخرین چیزی که او نیاز دارد، وزیر جنگی است که نمیداند چگونه کارش را انجام دهد.»
کوئینسی نتیجه میگیرد: «چه از نظر سیاسی بهصرفه باشد یا نه، وقت رفتن هگست فرا رسیده است.»
