خبرآنلاین: حضور در پرسپولیس و پوشیدن پیراهن این تیم به عنوان یک باشگاه بزرگ و ریشه دار در آسیا برای بازیکنان خارجی شاید در نگاه اول امتیاز ویژه ای نباشد. در طول این سالها مهمترین انگیزه خارجی ها برای حضور در ایران و بازی برای پرسپولیس قطعا انگیزه های مالی بوده. چرا که میزان دستمزدی که بازیکنان خارجی در ایران دریافت می کنند گاه تا ۱۰ برابر باشگاه های خارجی و قبلی خود است و همین اعداد و ارقام عجیب آنها را متمایل می کند تا به ایران بیایند. با این وجود به نظر می رسد ورای انتفاع مالی پوشیدین پیراهن تیمی بزرگ و در بورس مثل پرسپولیس برای بازیکنان خارجی مواهب دیگری هم دارد.
پرسپولیس در سالهای اخیر فقط مقصدی برای بازیکنان خارجی نبوده؛ به نظر میرسد پیراهن سرخ برای برخی از آنها سکوی بازگشت به تیمهای ملی و حتی رسیدن به جام جهانی هم بوده است. دعوت تیوی بیفوما به تیم ملی کنگو، جدیدترین نمونه از این اتفاق است؛ بازیکنی که پس از ۳ سال دوری از تیم ملی، با درخشش در ۶ هفته ابتدایی لیگ برتر و نمایشهای قابل قبول با پیراهن پرسپولیس، بار دیگر مورد توجه کادر فنی تیم ملی کشورش قرار گرفته و به اردوی کنگو دعوت شده. البته بیفوما نخستین بازیکن خارجی پرسپولیس نیست که حضور در این تیم، مسیر بازگشتش به تیم ملی را هموار کرده است.
مارکو باکیچ هم داستان مشابهی دارد. هافبک مونتهنگرویی پرسپولیس که از سال ۲۰۲۰ برای مدتی طولانی از بازیهای ملی دور بود، پس از حضور در جمع سرخپوشان دوباره به تیم ملی کشورش برگشت و در یک سال اخیر به یکی از بازیکنان مورد اعتماد کادر فنی مونتهنگرو تبدیل شد؛ هرچند این روزها شرایط متفاوتی را در پرسپولیس تجربه میکند و در تیم مهدی تارتار عملاً جایی در ترکیب اصلی ندارد.
در میان ازبکها هم اوستون اورونوف سالهاست جایگاه خود را در تیم ملی کشورش حفظ کرده و از بازیکنان ثابت ازبکستان محسوب میشود، اما داستان ایگور سرگیف از این جهت قابل توجهتر است. سرگیف پیش از حضور در پرسپولیس هم ملیپوش بود، اما درخشش او با پیراهن سرخ و عملکردش در فوتبال ایران کمک کرد تا جایگاهش را در تیم ملی ازبکستان تثبیت کند و در نهایت بلیت حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را برای خودش رزرو کند.
گیورگی گولسیانی یکی دیگر از شاخصترین نمونههاست. مدافع گرجستانی تا ۳۲ سالگی فرصت حضور در تیم ملی کشورش را پیدا نکرده بود، اما عملکرد او در پرسپولیس باعث شد ویلی سانیول، سرمربی وقت گرجستان، نامش را در فهرست ملیپوشان قرار دهد. گولسیانی در ادامه حتی به یورو ۲۰۲۴ رسید تا یکی از مهمترین اتفاقات دوران فوتبالش را با پیراهن پرسپولیس تجربه کند. او در یورو برای گرجستان هم به میدان رفت و تقابل با کریستیانو رونالدو را تجربه کرد.
الکسیس گندوز هم دروازهبانی بود که حضور در پرسپولیس به بازگشت پررنگترش به فوتبال ملی کمک کرد. گلر الجزایری سرخها در همان یک فصلی که در تهران حضور داشت، به یکی از گزینههای اصلی تیم ملی الجزایر تبدیل شد و در مسیر این تیم برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز نقش مهمی داشت. گندوز پس از ترک پرسپولیس نتوانست جایگاه خود در الجزایر را حفظ کند و حتی در لیست نهایی کشورش برای جام جهانی ۲۰۲۶ هم جایی نداشت.
حالا بیفوما به این فهرست اضافه شده؛ بازیکنی که شاید فصل گذشته در پرسپولیس بیشتر با حواشی و انتقادها شناخته میشد، اما شروع فصل جدید برای او کاملاً متفاوت بوده. عملکرد بیفوما در پنج هفته ابتدایی لیگ برتر آنقدر قابل توجه بوده که پس از سه سال دوباره پیراهن تیم ملی کنگو را بر تن خواهد کرد.
به این ترتیب، پرسپولیس در سالهای اخیر برای چند بازیکن خارجی خود فقط یک باشگاه نبوده؛ محلی برای احیا، بازگشت به تیم ملی و در مواردی حتی سکوی پرتاب به تورنمنتهایی مثل یورو و جام جهانی. شاید بد نباشد شعار جدیدی برای خریدهای خارجی سرخها تعریف کنیم: با پیراهن پرسپولیس بازی کن، ملیپوش شو و البته جام جهانی را هم رزرو کن!
۲۵۳ ۲۵۸
