برترین‌ها: زندان رفتن حمید رسایی، نماینده مجلس، پس از قطعی شدن حکم حبس او، حاشیه‌ها و بحث‌های مختلفی را درباره این پرونده به دنبال داشته است. عصرایران در یادداشتی به قلم رضا غبیشاوی، در ۱۵ نکته ابعاد مختلف این ماجرا، از نحوه اجرای حکم و واکنش‌ها تا موضوع حضور خبرنگاران در دادگاه‌ها را بررسی کرده است.
در ادامه، یادداشت عصرایران را می‌خوانید:
درباره زندان رفتن حمید رسایی نماینده مجلس و فعال سیاسی اصولگرا می توان به نکات زیر اشاره کرد:
۱- بسیاری فکر می کردند حمید رسایی در نهایت به زندان نمی رود اما برخلاف انتظار و پیش بینی ها در هر دو جناح، محکومیت حبس رسایی نهایی و قطعی شد و به مرحله اجرا رسید و او هم خود را به زندان معرفی کرد و وارد اوین شد.
۲- زندان رفتن، به نفع شخصی افرادی مثل حمید رسایی است.
۳- زندان رفتن، به سود حمید رسایی است زیرا به یک عنوان یک فعال سیاسی با واقعیت هایی از جامعه آشنا می شود که در حالت عادی قابل آشنایی نیست.
افراد در زندان با واقعیت ها به عریان ترین و شفاف ترین حالت ممکن آشنا می شوند. به ویژه برای برخی افراد، زندان باعث می شود آنها از حبابی که در اطراف آنها ساخته شده، کاملا دور شوند و با فضا و افراد متفاوت و جدید، روبه رو شوند.
قابل پیش بینی است احتمالا رسایی بعد از خروج از زندان، تغییر خواهد کرد.
۴- مکان هایی مثل زندان، در حالت عادی، قابل تجربه و دسترسی و بررسی برای افراد عادی یا حتی مسوولان یا فعالان سیاسی اجتماعی و خبرنگاران نیست. اگر هم باشد در قالب بازدیدهای از قبل برنامه ریزی شده و نمونه ای انجام می شود. حضور یک بازدید کننده در زندان آن هم برای حداکثر چند ساعت کجا و اینکه به عنوان یک زندانی خود در زندان باشد و به عنوان یک زندانی با او رفتار شود کجا.
زندان رفتن حمید رسایی باعث می شود به عنوان فعال سیاسی، نماینده مجلس و مدیرمسوول یک نشریه سیاسی، بتواند بی واسطه با شرایط زندان و زندانیان آشنا شود. از این نظر، این اتفاق، یک فرصت است گرچه زندان بد است و نمی توان آن را تمنا کرد.
البته گفته شده در زندان بخش ویژه ای برای زندانیان روحانی وجود دارد و حمید رسایی هم به این بخش منتقل شده است. با این حال اطمینان دارم رسایی بعد از خروج از زندان برای بهبود وضعیت زندان و کمک به زندانیان دست به اقداماتی خواهد زد.
برخی فعالان سیاسی و مقامات سابق مثل حسین مرعشی به هنگام حضور در زندان، نه به عنوان زندانی بلکه به عنوان یک مقام سابق، تلاش کرده اند خدمتی به زندان و زندانیان ارائه کنند. همچنین برخی فعالان اقتصادی که برای مدتی به زندان افتاده اند در مدت اقامت سعی داشته اند به امکانات زندان بیافزایند و گره ایی از کار زندان و زندانیان اقتصادی بگشایند.
۵- از زندان رفتن رسایی نمی توان خوشحال بود چون اصل ماجرا بر سر انتشار یک متن در نشریه تحت مدیریت رسایی است. دادگاه او را به انتشار متن با محتوای کذب محکوم کرد. در این گونه موارد بهتر است افراد به جای زندان، به جریمه مالی محکوم شوند همانگونه که تاکنون نیز در قوه قضائیه تلاش شده رویه این باشد و رئیس قوه نیز بر کاهش صدور احکام زندان تاکید کرده است.
زندان جای دزد و قاتل و کلاهبردار و … است نه افرادی که از طرف آنان یا در نشریه تحت مدیریت آنها مطلبی منتشر شده باشد حتی اگر در دادگاه به انتشار مطالب نادرست و کذب محکوم شوند.
بسیاری به دادگاه شکایت می کنند تا نهاد بی طرف، کذب بودن یک ادعا را تایید کند.
۶- بسیاری از مخالفان زندانی شدن فعالان اجتماعی، سیاسی – رسانه ای ، در برابر زندان رفتن حمید رسایی سکوت کردند یا غیرمستقیم موضع تایید آمیز داشتند.
بخشی از این موضوع به موضع گیری های رسایی مرتبط است.
۷- بخش هایی از تندرو ترین نیروها در جناح اصولگرا خط قرمز بزرگ این جناح را شکستند و آن عدم انتقاد از احکام قضایی است. در حالی که احکام قضایی ، متن مقدس نیست و معمولا در مراحل بعدی داخلی از جمله دادگاه تجدیدنظر و دیوان عالی و رئیس قوه قضائیه بررسی می شوند و امکان تغییر وجود دارد.
خود قضات و قوه قضائیه نیز ادعایی درباره مقدس بودن یا بی نقص یا غیرقابل تغییر بودن احکام ندارد.
در برخی رسانه ها و از زبان برخی چهره های اصولگرا که زمانی انتقاد از احکام قضایی، خط قرمز آنان بود حالا به کرات اعتراض و انتقاد از حکم قضایی رسایی شنیده می شود.
برخی هم اصلا به داستان ورود نکرده اند تا نه از حکم قضایی و نه شخص رسایی انتقاد یا دفاع نکنند.
۸- محسنی اژه ای رئیس قوه قضائیه از نقد احکام قضایی، استقبال کرده است. با این حال، بخش هایی در قوه قضائیه در برابر هر انتقادی از احکام قضایی از جمله انتقاد از حکم رسایی، جبهه می گیرند و آن را متوجه کل قوه می دانند.
در حالی که انتقاد از یک حکم قضایی، چه ارتباطی به کل سیستم قضایی دارد؟ علاوه بر این، قوه قضاییه شامل قاضی و وکیل و دادستان و مظنون و شاکی و متهم و زندان است. حتی متهم و مجرم هم زیرمجموعه قوه قضائیه هستند. قوه قضائیه همه را باید پوشش دهد.
کلیت قوه قضائیه بهتر است وارد قضاوت درباره احکام نشود بلکه مسیر بررسی احکام در مراجع درون قوه طی می شود. احکام قضایی در همه کشورهای جهان مورد بحث و انتقاد قرار می گیرد.
همانطور که در دولت، هزاران مقام مسوول و شورای های مختلف، دستورات و احکامی را صادر می کنند که در مراجع بالاتر، بررسی می شوند و امکان تصحیح یا تغییر و لغو آنها وجود دارد.
برخی احکام قضایی به ویژه درباره افراد مشهور یا فعالان سیاسی یا پرونده های جنجالی همیشه مورد پیگیری افکار عمومی هستند و جامعه به درستی یا نادرستی درباره آنها نظرات مثبت و منفی دارد همانطور که تصمیمات دولت ها در همه کشورهای جهان در هر حال، مورد انتقاد بخش هایی از جامعه قرار می گیرد و هیچگاه این وضعیت هم پایان نمی یابد.
۹ – اینکه چهره هایی مثل مصطفی تاج زاده و تتلو و حمید رسایی از سه طیف مختلف و متفاوت، همزمان در زندان هستند قابل توجه است. خبر زندان رفتن رسایی زمانی منتشر شد که همزمان ، خبر محکومیت عباس عبدی روزنامه نگار و چهره اصلاح طلب و صادق زیباکلام تحلیلگر منتقد و استاد بازنشسته علوم سیاسی به دلیل انتشار و بیان مطالبی در رسانه ها نیز منتشر شد.
۱۰ – حمید رسایی هم اکنون نماینده مجلس است. بهتر بود این حکم زندان به بعد از دوره زندان او موکول می شد تا در دوره نمایندگی مجلس، او وارد زندان نمی شد.
۱۱- اکثریت از زندان رفتن حمید رسایی خوشحال شده اند و این از اتفاقات عجیب غریبی است که حتما شخص حمید رسایی بهتر است درباره آن فکر و تامل و تفکر بیشتری داشته باشد.
۱۲ – این ماجرا به ضرر شخص محمدباقر قالیباف و رئیس مجلس است. قالیباف در مقام رئیس مجلس بهتر بود برای جلوگیری زندانی شدن یکی از نمایندگان مجلس تلاش می کرد و مانع از زندان رفتن یک نماینده می شد. حتی اگر رسایی با شکایت قالیباف محاکمه و محکوم شده است.
۱۳- برخی، از رویه ای نادرست علیه طیف مخالف استفاده می کنند اما کم کم از این رویه خوششان می آید و در نتیجه آن را علیه برخی رقبای هم جناحی هم استفاده می کنند اما هم جناحی ها مثل طرف مقابل، دست بسته نیستند.
۱۴ – حمید رسایی تنها مقام سیاسی نیست که از مسیر اتهامات مطبوعاتی، راهی زندان شده است. قبل از او احمد توکلی فعال سیاسی اصولگرا به دلیل اتهامات علیه احمدی نژاد در روزنامه اش (فردا) به زندان محکوم شد اما به زندان منتقل نشد. همچنین عبدالله نوری، وزیر کشور در دولت اول سید محمد خاتمی هم به دلیل مطالب منتشر شده در روزنامه خرداد که او مدیرمسوولش بود به ۵ سال زندان محکوم شد و به زندان هم رفت.
۱۵- به این بهانه می توان به جای خالی خبرنگاران در دادگاه ها اشاره کرد. اگر جای قوه قضائیه بودم به سرعت، خبرنگاران را به دادگاه های بازمی گرداندم و به رویه نادرست منع خبرنگاران از حضور در جلسات دادگاه ها پایان می دادم. تاکنون رئیس قوه قضائیه نیز بارها بر برگزاری علنی به معنای واقعی یعنی با حضور خبرنگاران و علاقمندان در جلسات دادگاه تاکید کرده است.
تا دهه ۷۰ جلسات دادگاه در ایران با حضور خبرنگاران و علاقمندان برگزار می شد. نشانه آن هم گزارش های اختصاصی خبرنگاران در روزنامه ها و مجلات مختلف بود. حالا نیز جا دارد جلسات دادگاه به ویژه افراد مشهور یا پرونده های جنجالی با حضور خبرنگاران رسانه های مختلف و علاقمندان دنبال شود تا افکار عمومی از جزئیات سیراب شود.
امیدوارم علی کاظمی سخنگوی جدید و جوان قوه قضائیه به این موضوع ورود کند و یادگاری خوبی از خود به جای بگذارد.
