ورود میلیاردها دلار سرمایه نهادی از سوی وال‌استریت به بازار ارز دیجیتال، این تصور را ایجاد کرده که غول‌های مالی کنترل بیت کوین را به دست گرفته‌اند. با این حال، داده‌های آماری زنجیره‌ای تصویر کاملاً متفاوتی را ترسیم می‌کنند؛ خریداران خرد و افراد عادی همچنان بخش عمده عرضه این دارایی کمیاب را در اختیار دارند.
به گزارش بی‌این‌کریپتو (BeInCrypto)، بررسی ساختار مالکیت بیت کوین و هزینه‌های سنگینی که خریداران نهادی و شرکتی برای حفظ دارایی‌های خود متحمل می‌شوند، پرده از رقابتی جذاب و تنگاتنگ میان وال‌استریت و هولدرهای عادی برمی‌دارد. در این میان، بازیگران بزرگ شرکتی پی برده‌اند که هولد کردن بیت کوین به سرمایه نقدی مداوم نیاز دارد و باور و تعهد محض دیگر برای حفظ موقعیت‌ها کافی نیست.
چه کسانی بیشترین بیت کوین دنیا را در اختیار دارند؟
بر اساس داده‌های ارائه‌شده توسط پلتفرم‌های بیت‌بو (Bitbo) و ریور (River) که ماتلی فول (Motley Fool) آن‌ها را گردآوری کرده، سرمایه‌گذاران حقیقی و افراد عادی مالک حدود ۱۳.۹ میلیون واحد بیت کوین هستند. این رقم معادل ۶۶ درصد یا تقریباً دو سوم از کل سقف ۲۱ میلیون واحدی عرضه بیت کوین است.
این آمار حاکی از آن است که برخلاف روایت‌های رایج پیرامون سلطه وال‌استریت، بخش اعظم این ارز دیجیتال دست‌نخورده در کیف پول‌های مردم عادی نگهداری می‌شود و نهادها برای جذب آن چاره‌ای جز رقابت با هولدرهایی ندارند که مایل به فروش دارایی‌های خود نیستند.
در سوی دیگر ماجرا، صندوق‌های ETF، شرکت‌های سهامی عام و دولت‌ها روی‌هم‌رفته سهم اندکی از کل بازار دارند. تا تاریخ ۹ اکتبر، وضعیت مالکیت نهادی به شرح زیر بوده است:
- صندوق‌های ETF بیت کوین: ۱.۴۸ میلیون واحد BTC
- شرکت‌های سهامی عام و خصوصی: ۱.۶۶ میلیون واحد BTC
- دولت‌های جهان: حدود ۵۱۸,۵۰۰ واحد BTC
مجموع دارایی‌های این سه گروه تنها به حدود ۱۷ درصد از کل سقف عرضه بیت کوین می‌رسد که رقمی کمتر از یک‌پنجم عرضه نهایی است.
همچنین تخمین زده می‌شود حدود ۱.۶ میلیون واحد بیت کوین برای همیشه گم شده باشد و دسترسی به آن‌ها ممکن نیست. علاوه بر این، نزدیک به ۹۶۸,۰۰۰ واحد BTC نیز در کیف پول‌های متعلق به خالق ناشناس این شبکه، ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto)، بدون تحرک باقی مانده است.
چرخش آهسته عرضه به نفع نهادها و پیامد آن برای قیمت
با وجود برتری فعلی سرمایه‌گذاران خرد، روند مالکیت بیت کوین به آرامی در حال تغییر است. داده‌های پلتفرم ریور نشان می‌دهد که افراد حقیقی در سال ۲۰۲۵ به طور خالص ۶۹۶,۰۰۰ واحد بیت کوین فروخته‌اند؛ این در حالی است که شرکت‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و دولت‌ها نزدیک به یک میلیون سکه جدید جذب کردند.
این تغییر در ترکیب دارایی‌ها هشداری کلیدی برای آینده بازار دارد؛ اگر این روند تخلیه موجودی خرد و جذب سازمانی ادامه پیدا کند، نهادهای مالی در آینده برای ترغیب هولدرهای مقاوم و سرسخت ناچار خواهند شد قیمت‌های بسیار بالاتری را در بازار پیشنهاد دهند که این مسئله فشار صعودی شدیدی بر بازار وارد می‌کند.
چالش سنگین نقدینگی؛ هولد کردن بیت کوین دیگر رایگان نیست!
خرید بیت کوین توسط شرکت‌های بزرگ به همان سادگی که به نظر می‌رسد نیست و حفظ خزانه‌های سنگین رمزارزی، هزینه‌های نقدینگی سرسام‌آوری به همراه دارد. استراتژی (Strategy) که پیش‌تر با نام مایکرواستراتژی شناخته می‌شد، در حال حاضر مالک نزدیک به ۸۴۸,۰۰۰ واحد بیت کوین است.
با این حال، تازه‌ترین گزارش‌های مالی این غول نرم‌افزاری نشان می‌دهد که تنها طی هفته منتهی به ۴ اکتبر، مبلغ ۱۴۲.۵ میلیون دلار از ذخایر دلاری خود را برای پرداخت سود سهام و بهره اوراق بدهی برداشت کرده است. افزون بر این، استراتژی بین ۱ تا ۴ اکتبر مبلغ ۷۳.۷ میلیون دلار صرف بازخرید سهام ممتاز خود کرد؛ رقمی که در مقایسه با خرید ۲۸.۷ میلیون دلاری آن برای افزودن تنها ۳۳۴ واحد بیت کوین، تضاد بزرگی را به نمایش می‌گذارد.
شرکت ژاپنی متاپلنت (Metaplanet) رویکرد متفاوتی در پیش گرفت. طبق گزارش ۵ اکتبر، این شرکت طی سه ماهه سوم ۱۰,۰۰۰ واحد بیت کوین را به فروش رساند و سپس ۱۱,۰۰۰ واحد را برای اثبات نقدینگی و انعطاف مالی مجدداً خریداری کرد. متاپلنت اکنون ۴۴,۰۰۰ واحد بیت کوین دارد و سهم این دارایی را روی ۸۵ تا ۹۰ درصد کل دارایی‌های خود محدود کرده است.
در شرایطی که بیت کوین در کانال ۸۳,۰۰۰ دلار معامله می‌شود، تقاضای وال‌استریت همچنان پرقدرت است؛ اما رفتار مالی اخیر استراتژی اثبات می‌کند مدیریت خزانه‌داری بزرگ ارز دیجیتال با چالش‌های جذب نقدینگی روبه‌رو است و تأمین تعهدات مالی پیوسته با توان خرید واحدهای جدید رقابت می‌کند.
آینده نبرد وال‌استریت و سرمایه‌گذاران خرد
داده‌های فعلی این فرضیه را که مؤسسات سنتی کل شبکه را تحت انحصار درآورده‌اند باطل می‌کنند؛ زیرا دو سوم عرضه همچنان در دستان سرمایه‌گذاران خرد قرار دارد. با این حال، انتقال آرام دارایی‌ها از کیف پول افراد عادی به حساب شرکت‌های سرمایه‌گذاری، زنگ خطری واقعی برای عرضه آزاد بازار در سال‌های آتی است.
برای فعالان و معامله‌گران، حفظ دارایی‌های استراتژیک و پرهیز از فروش‌های شتاب‌زده در کف‌های قیمتی حیاتی خواهد بود. اگر خریداران نهادی با کمبود عرضه آزاد مواجه شوند، قیمت برای جلب رضایت آخرین فروشندگان وارد چرخه‌های انفجاری خواهد شد؛ رویدادی که به نفع افرادی تمام می‌شود که قدرت حفظ دارایی خود را دست‌کم نگرفته‌اند.
