به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، انسان در زندگی دنیوی معمولاً به دنبال جمعآوری ثروت و داراییهایی است که تصور میکند سرمایهای برای آینده او خواهند بود؛ اما بسیاری از این داشتهها با پایان زندگی از انسان جدا میشوند. در مقابل، «کمال حقیقی» معنای دیگری دارد؛ کمال، آن چیزی است که در وجود انسان ریشه میدواند و به بخشی از ذات او تبدیل میشود؛ سرمایهای که هیچ فردی و حتی مرگ نیز نمیتواند آن را از انسان بگیرد.
شناخت مفهوم «کمال حقیقی» به عنوان سرمایهای جدانشدنی از انسان، برای درک صحیح هدف از زندگی در دنیا اهمیت دارد. بر اساس نگاه معرفتی، علم و ملکات حسنه به دلیل پیوند عمیقی که با وجود انسان پیدا میکنند، محدود به دنیا نیستند و همراه روح، از عالم دنیا به برزخ و سپس به قیامت منتقل میشوند.
بنابر روایت حوزه،آیتالله حاجآقا مجتبی تهرانی(ره) در تبیین این موضوع میفرمایند:
کمال حقیقی، چیزی است که هیچکس نمیتواند آن را از انسان بگیرد.
تصور کنید انسان به مقام علم و دانش برسد؛ آیا کسی میتواند عالم بودن را از او بگیرد؟
اصلاً و ابداً.
علم چیزی نیست که بتوان آن را از انسان جدا کرد؛ نه در این دنیا و نه پس از آنکه انسان به نشئه آخرت منتقل میشود.
کسی که در وجود خود صاحب ملکات حسنه و صفات نیک شده است، این ویژگیها را نیز با خود همراه خواهد داشت؛ یعنی آنها را از نشئه دنیا به برزخ و از برزخ به قیامت میبرد.
این همان چیزی است که از آن با عنوان کمال حقیقی یاد میشود؛ کمالی که با انسان پیوند میخورد و از او جداشدنی نیست.
برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید.
