پولیتیکو نوشت: تهدیدهای اخیر علیه پایگاه‌های آمریکا نشان می‌دهد ارتش این کشور تا چه اندازه برای جنگ پهپادی آماده نیست.
در ادامه این مطلب آمده: خروج ناگهانی بمب‌افکن‌های آمریکایی از یک پایگاه هوایی مهم در بریتانیا، آسیب‌پذیری شدید قدرتمندترین نیروی نظامی جهان و متحدان ناتوی آن را در برابر تحولاتی که در آن پهپادهای ارزان‌قیمت و فناوری‌های آماده و تجاری، ماهیت جنگ را تغییر می‌دهند، برجسته کرده است.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اصرار دارد که ارتش ایران در نتیجه هشت ماه حملات آمریکا و اسرائیل با استفاده از قدرت آتش خود، «کاملاً نابود شده است». اما تهران همچنان با پهپادهای ارزان‌قیمت شاهد به حملات متقابل ادامه می‌دهد؛ پهپادهایی که باعث شده‌اند نیروی دریایی آمریکا نتواند به بنادر مورد اعتماد و دوست آمریکا در خاورمیانه بازگردد و همچنین به‌شدت به یک پایگاه هوایی آمریکا در نزدیکی ایران آسیب زده‌اند. هشدارها درباره پهپادهای ایرانی حتی به تخلیه تمامی بمب‌افکن‌های آمریکایی از پایگاه هوایی فیرفورد در بریتانیا در این هفته منجر شد و در ماه ژوئیه نیز زمانی که ترامپ در حال ترک نشست ناتو در آنکارای ترکیه بود، او را واداشت برای دور ماندن از تهدید احتمالی، با استفاده از یک خودروی حمل غذای هواپیمایی جابه‌جا شود.
این اقدامات نشان‌دهنده فراگیر شدن این تهدیدهای جدید و همچنین میزان آمادگی ناکافی مقام‌های آمریکایی و اروپایی برای مقابله با نوع جدیدی از جنگ است.
مقام‌های آمریکایی نیز به محدودیت‌های مشابهی پی برده‌اند. پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، اخیراً یک فرماندهی رزمی جدید با تمرکز بر جنگ پهپادی ایجاد کرده است، اما احتمالاً سال‌ها طول خواهد کشید تا این فرماندهی بتواند نتایجی در میدان نبرد به همراه داشته باشد.
یک مقام آمریکایی که مانند دیگر مقام‌های مورد استناد این گزارش، برای صحبت درباره عملیات جاری به شرط ناشناس ماندن سخن گفته است، اظهار کرد ایران اکنون می‌تواند «تمام این فشار نامتقارن را بر ما وارد کند؛ چیزی که حتی چند سال پیش هم امکانش وجود نداشت.»
اما متحدان ناتو در اروپا ــ که برخلاف آمریکا نمی‌توانند نیروهای خود را به آمریکای شمالی عقب بکشند ــ حتی آسیب‌پذیرتر هستند. آنها با شمار فزاینده‌ای از نفوذ پهپادها به حریم هوایی ناتو و تلاش‌ها برای حمله از سوی روسیه مقابله می‌کنند. همچنین پایگاه‌های سراسر این ائتلاف در برد موشک‌های بالستیک ایران قرار دارند؛ مسئله‌ای که به گفته دو دیپلمات ناتو و دو مقام دفاعی اروپایی، نگرانی‌هایی درباره تلافی‌جویی‌های احتمالی آینده ایران ایجاد کرده است.
پنتاگون و ناتو به درخواست‌ها برای اظهارنظر درباره این گزارش پاسخ ندادند.
ترامپ درباره تصمیم برای انتقال بمب‌افکن‌ها گفت: «تهدیدهایی وجود داشت و به جای اینکه دشمن را وسوسه کنیم، دشمن را دستگیر می‌کنیم و شکستش می‌دهیم. اما چرا باید آنها را آنجا نگه داریم؟ بنابراین کمی جابه‌جایشان کردیم.»
افزایش استفاده از فناوری‌های نسبتاً ارزان‌قیمت که با قطعات تجاری موجود در بازار ساخته می‌شوند ــ مانند پهپادهای شاهد یا تجهیزات مجهز به هوش مصنوعی ــ پنتاگون را وادار کرده است در مورد سرعت خرید و توسعه تسلیحات ضدپهپادی و سامانه‌های رهگیری موشک بازنگری کند.
حتی شرکت‌های دفاعی نوآور جدید نیز هنوز نشان نداده‌اند که می‌توانند این تجهیزات را در مقیاس لازم برای مقابله با تهدید تولید کنند.
استیسی پتی‌جان، مدیر برنامه دفاعی در مرکز امنیت نوین آمریکا، یک اندیشکده غیرحزبی، گفت: «شاید برخی پایگاه‌ها را مستحکم‌تر کنید و نیروهای کمتری در آنها مستقر کنید، یا اینکه یک پایگاه مستحکم و قلعه‌مانند ایجاد کنید» که از پدافند هوایی بیشتر و تأسیسات زیرزمینی برخوردار باشد. او افزود: «پرسش‌های دشواری وجود دارد که باید به آنها پاسخ داده شود: کجا باید حضور داشته باشید؟ چرا؟ با چه نوع نیروهایی؟ و هر چند وقت یک‌بار؟»
فرماندهان نظامی آمریکا هنوز در حال بررسی این موضوع هستند که آیا پایگاه این کشور در بحرین را بازسازی کنند یا خیر و در صورت بازسازی، چگونه آن را تقویت کنند. حملات چند هفته‌ای موشک‌های بالستیک و پهپادی به مرکز فرماندهی، پایانه‌های ماهواره‌ای و انبارهای لجستیکی این پایگاه آسیب زده است. برخی نیروها مجبور شده‌اند به مقر فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، در تامپای فلوریدا منتقل شوند و به دلیل تداوم تهدید ایران نمی‌توانند بازگردند.
نیروهای دیگری که در یک پایگاه آمریکا در قطر مستقر بودند نیز از زمان آغاز حملات، از پایگاه هوایی شاو در کارولینای جنوبی فعالیت می‌کنند.
این مقام آمریکایی گفت: «باید از خودمان بپرسیم: آیا سرمایه‌گذاری زیادی برای بازسازی آن انجام می‌دهیم یا کار دیگری می‌کنیم؟ من نمی‌دانم که در حال حاضر اطلاعات کافی برای پاسخ به این پرسش را داریم یا نه.»
ارتش آمریکا ــ با ناوهای هواپیمابر هسته‌ای، بمب‌افکن‌های دوربرد و هواپیماهای سوخت‌رسان ــ همچنان می‌تواند در هر نقطه‌ای از جهان که بخواهد عملیات انجام دهد. اما این ناوهای قدرتمند، بدون امکان سوخت‌گیری در پایگاه بحرین، عملاً از خلیج فارس دور نگه داشته شده‌اند. آنها باید تجهیزات و سوخت مورد نیاز خود را از پایگاه دیه‌گو گارسیا در اقیانوس هند، در فاصله ۲ هزار مایلی، دریافت کنند.
مناطق دیگری نیز ــ از جمله یک مرکز لجستیکی ارتش آمریکا در کویت و مرکز فرماندهی در العدید قطر ــ با توجه به کاهش ذخایر سامانه‌های پدافند هوایی و نبود سازه‌های مستحکم، روزبه‌روز آسیب‌پذیرتر می‌شوند.
حتی کاخ سفید ترامپ نیز فشار ناشی از این تهدید را احساس کرده است. دولت آمریکا در عملیاتی محرمانه و پیچیده، ترامپ را از یک فروند هواپیمای جدید «ایرفورس وان» به هواپیمای دیگری از آمریکا منتقل کرد؛ این انتقال با استفاده از یک خودروی حمل غذای هواپیما انجام شد تا از هرگونه تهدید احتمالی ایران علیه هواپیمای رئیس‌جمهور جلوگیری شود.
تهدید پهپادهای کوچک و تجاری در اروپا نیز به‌شدت احساس می‌شود. دولت آلمان اخیراً روسیه را مسئول به‌کارگیری یک پهپاد حامل مواد منفجره در باند فرودگاهی در لایپزیگ دانست و دیگر اعضای ائتلاف نیز از نفوذ تسلیحات روسی به حریم هوایی خود خبر داده‌اند.
نخست‌وزیر بلغارستان روز چهارشنبه گفت دو کشتی تجاری در دریای سیاه هدف پهپاد قرار گرفته‌اند؛ حمله‌ای که نخستین حمله به کشتیرانی در منطقه انحصاری اقتصادی یک کشور عضو ناتو محسوب می‌شود. مشخص نیست این پهپادها از کجا آمده‌اند، اما تا ۱۰ خدمه یکی از کشتی‌هایی که غرق شده است همچنان مفقود هستند.
دومین مقام دفاعی اروپایی گفت: «اگر این تهدید واقعاً معتبر بوده باشد و دارایی‌ها تا این اندازه ارزشمند باشند، [اقدام انجام‌شده] واکنشی بیش از حد محسوب نمی‌شود.»
