[ad_۱]
قابی از ساختهی شناختهشده پرویز صیاد در فضای مجازی دست به دست میشود. قابی از سیمین(مری آپیک) در کنار پنجرهای رو به هیچ!
در خانهٔ «بنبست»، دکور فقط پسزمینه نیست؛ انگار خودش یکی از شخصیتهاست. دیوارهای تیره، پنجرهای که نور را با خساست عبور میدهد، گلدانی که مثل آخرین نشانهٔ حیات گوشهای ایستاده و بخاری نفتی که گرمایش بیشتر به دلتنگی شبیه است تا آسایش.
سیمین و مادرش در قابی نشستهاند که فاصله را نه با متر، که با سکوت اندازه میگیرد. رنگها خاموشاند، اشیا کمحرفاند و هر گوشه از خانه انگار چیزی را پنهان کرده؛ خانهای که بهجای پناه، به استعارهای از انتظار، انزوا و زندگیِ پشتِ درهای بسته تبدیل شده است.
لینک پیشنهادی
