رمضان نداطلب در گفت‌وگو با خبرنگار مهر، با اشاره به دوران خدمت فرزندش اظهار کرد: ابوالفضل دوره آموزشی خود را در مرکز آموزش ثامن مشهد گذراند و پس از آن به سیستان و بلوچستان آمد. مدتی در مناطق مرزی میرجاوه و جکیگور خدمت کرد و سرانجام به پاسگاه مرزبانی گوات چابهار منتقل شد.
پدر شهید ابوالفضل نداطلب افزود: ابوالفضل علاقه زیادی به دایی‌اش داشت که در چابهار خدمت می‌کرد و خودش هم دوست داشت به این منطقه منتقل شود. مدتی در گواتر مشغول خدمت بود تا اینکه جنگ آغاز شد و حادثه‌ای که خانواده‌مان هیچ‌گاه تصورش را نمی‌کردند، اتفاق افتاد.
روزه‌اش را نشکست؛ حتی وقتی محل خدمتش بمباران شد
وی با روایت روز شهادت فرزندش گفت: روز نخست جنگ، ابوالفضل با خانواده تماس گرفت و خبر داد که جنگ شروع شده و محل خدمتشان را بمباران کرده‌اند. با وجود شرایط جنگی، روزه بود و دوستانش به او گفته بودند با توجه به وضعیت پیش‌آمده روزه‌اش را بشکند، اما ابوالفضل قبول نکرد و تصمیم گرفت روزه‌اش را ادامه دهد.
نداطلب ادامه داد: آن روز ابوالفضل به مسجد رفت. برخی از دوستانش تصور می‌کردند برای نماز خواندن به مسجد رفته است. بعدتر به ما گفتند که او هنگام نماز در مسجد بوده که حمله هوایی صورت می‌گیرد و محل مورد اصابت قرار می‌گیرد.
وی با بیان اینکه خانواده ابتدا از سرنوشت فرزندش اطلاعی نداشتند، افزود: دایی ابوالفضل که در چابهار خدمت می‌کرد، از طریق یکی از دوستان او متوجه حادثه شد و برای پیگیری وضعیتش به محل رفت. ما هم چند ساعت بعد از طریق تماس‌های تلفنی و پیگیری‌ها فهمیدیم اتفاقی برای ابوالفضل افتاده است.
پدر شهید نداطلب گفت: ابوالفضل در حالی که روزه بود و نماز می‌خواند، زیر آوار ماند و بنا بر آنچه به ما گفته‌اند، حدود ۲۶ ساعت زیر آوار بود. شنیدن این خبر برای ما بسیار سخت بود؛ فرزندی که هنوز ابتدای مسیر زندگی و خدمتش قرار داشت، این‌گونه به شهادت رسید.
«عصای دستم بود»؛ روایت پدر از اخلاق فرزند شهیدش
رمضان نداطلب در ادامه با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی فرزندش اظهار کرد: ابوالفضل بسیار صبور بود و در برابر اتفاقات سخت، استقامت زیادی داشت. اگر با او صحبت می‌کردم، به‌جای بحث و جدل، لبخند می‌زد. هیچ‌وقت اهل درگیری و بحث با من نبود و همیشه با احترام رفتار می‌کرد.
وی افزود: پسرم حرف‌شنو بود و من از او رضایت کامل داشتم. واقعاً عصای دستم بود و با رفتنش تکیه‌گاه بزرگی را از دست دادم. ابوالفضل برای من فقط یک فرزند نبود؛ آرامش و دلگرمی زندگی‌ام بود.
پدر شهید نداطلب با بیان اینکه فرزندش هنوز ازدواج نکرده بود، گفت: ابوالفضل متولد سال ۱۳۸۳ بود و تنها چند ماه از آغاز اشتغال و خدمتش می‌گذشت. هنوز فرصت زیادی برای زندگی پیش رویش بود، اما تقدیر این‌گونه رقم خورد.
وی در پایان با تأکید بر صبر و استقامت فرزندش خاطرنشان کرد: هرچه از ویژگی‌های ابوالفضل بگویم، کم گفته‌ام. او جوانی صبور، قدرتمند در برابر سختی‌ها و خوش‌اخلاق بود و یاد و خاطره‌اش همیشه در دل ما زنده خواهد ماند.
ابوالفضل نداطلب، متولد سال ۱۳۸۳، از مرزبانان جوان سیستان و بلوچستان بود که هنوز یک سال از آغاز خدمتش نگذشته بود که در حمله هوایی به محل خدمتش در منطقه گواتر چابهار به شهادت رسید؛ جوانی که به روایت پدرش، آرام، صبور و خوش‌اخلاق بود و در برابر سختی‌ها استقامت می‌کرد.
