دیجیاتو: زمین تا آن زمان مدت‌هاست از بین رفته، اما پژوهش جدید نشان می‌دهد سیارات بیرونی نیز از منظومه شمسی خارج خواهند شد.
جهت بهره‌مندی و دسترسی به امکانات ویژه و بخش‌های مختلف در دیجیاتو عضو ویژه دیجیاتو شوید.
یک مطالعه جدید نشان داده که سیارات بیرونی منظومه شمسی حدود یک میلیارد سال پس از مرگ خورشید دچار آشفتگی خواهند شد. این یافته جدید طول عمر مورد انتظار این سیارات را نسبت به پیش‌بینی‌های قبلی حدود یک میلیارد برابر کاهش می‌دهد.
برآوردهای قبلی نشان می‌دادند که مدار سیارات غول‌پیکر منظومه شمسی حدود یک کوینتیلیون سال پایدار باقی خواهد ماند؛ یعنی بسیار بیشتر از سن کنونی جهان. پژوهشگران مؤسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech) در حال بررسی این موضوع بودند که مرگ تدریجی خورشید چه تأثیری بر سیارات بیرونی، از جمله مشتری، زحل، اورانوس و نپتون خواهد گذاشت.
خورشید هنوز میلیاردها سال با نابودی فاصله دارد
پیش‌تر بسیاری از دانشمندان، از جمله نیوتن، تصور می‌کردند خورشید هنگام مرگ تدریجی، جرمش را به شکلی آرام و پیوسته از دست خواهد داد و ابتدا به یک غول سرخ و در نهایت به یک کوتوله سفید تبدیل خواهد شد.
زمین، زهره و عطارد نخستین سیاراتی خواهند بود که از بین می‌روند؛ زیرا با افزایش ابعاد خورشید در مرحله غول سرخ، توسط آن بلعیده می‌شوند. مریخ تنها بازمانده خواهد بود، زیرا به اندازه کافی از خورشید فاصله دارد و از این سرنوشت در امان می‌ماند.
مطالعات قبلی نشان داده بودند که سیارات بیرونی از این فرایند جان سالم به در خواهند برد و با از دست دادن جرم خورشید، مدار آن‌ها تقریباً به دو برابر اندازه کنونی خود گسترش خواهد یافت. انتظار می‌رفت فروپاشی نهایی آن‌ها تنها در اثر عبور ستارگان دیگر و طی ۳۰ تا ۱۰۰ میلیارد سال آینده رخ دهد.
اما یافته‌های جدید نشان می‌دهد این تصویر اشتباه است. در عوض، سیارات بیرونی حدود یک میلیارد سال پس از تبدیل شدن خورشید به یک کوتوله سفید، دچار بی‌نظمی و آشفتگی خواهند شد؛ اتفاقی که البته هنوز میلیاردها سال با زمان کنونی فاصله دارد.
وقتی خورشید به یک کوتوله سفید تبدیل شود، به‌سرعت سرد و کوچک خواهد شد و اندازه آن به حدود نصف اندازه کنونی‌اش می‌رسد. بااین‌حال، این فرایند برخلاف تصور قبلی، آرام و یکنواخت نخواهد بود. این پژوهش نشان می‌دهد خورشید جرم خود را از طریق فوران‌های شدید و تصادفی که «ضربه‌های تصادفی» نامیده می‌شوند، از دست خواهد داد؛ نه از طریق خروج آرام و پیوسته جرم.
منظومه شمسی حدود ۴.۵۷ میلیارد سال قدمت دارد و خورشید تقریباً پنج میلیارد سال دیگر فرصت دارد تا متورم و به یک غول سرخ تبدیل شود. دانشمندان مدت‌ها تصور می‌کردند سیارات غول‌پیکر پس از نابودی خورشید، برای مدت زمانی تقریباً غیرقابل‌تصور به حیات خود ادامه خواهند داد.
