برترین‌ها: اخیرا شهرداری تهران تصمیم گرفته با اجرای طرحی تحت عنوان «تورم صفر» بخشی از نوسان قیمت در سبد معیشتی خانوار را برای مدت شش ماه مهار کند؛ طرحی که از هفتم مهرماه آغاز شده و در مرحله نخست، ۱۲ قلم کالای اساسی از جمله برنج، گوشت، حبوبات، ماکارونی، سویا، خرما، شکر و روغن را در بر می‌گیرد. قرار است این اقلام در میادین میوه و تره‌بار، فروشگاه‌های شهروند و همچنین از طریق سامانه شهرزاد عرضه شوند و قیمت آنها در این دوره ثابت بماند. زاکانی همچنین گفته قیمت برخی کالاها در شروع طرح ۵ تا ۵۰ درصد پایین‌تر از بازار خواهد بود و در ماه آینده مرغ، رب و پنیر نیز به این سبد اضافه می‌شوند. در کنار این بخش، شهرداری وعده داده با کاهش ۵۰ درصدی سود بازرگانی شهروند برای بیش از ۱۸ هزار قلم کالا، خرید مستقیم از تولیدکنندگان و حذف بخشی از واسطه‌ها، هزینه خرید خانوار را کاهش دهد.
در واکنش به این طرح، بخشی از منتقدان نیز آن را صرفاً یک برنامه اقتصادی ندانسته و درباره انگیزه‌های سیاسی پشت آن گمانه‌زنی کرده‌اند. برخی کاربران و فعالان سیاسی، اجرای سیاست‌های قیمت‌محور و تأکید بر تثبیت قیمت کالاهای اساسی را یادآور رویکردهای اقتصادی دولت‌های پوپولیستی، به‌ویژه دولت محمود احمدی‌نژاد، دانسته‌اند و از احتمال استفاده انتخاباتی از چنین طرح‌هایی سخن گفته‌اند. این گروه حتی اجرای طرح را در ارتباط با احتمال حضور زاکانی در رقابت‌های ریاست‌جمهوری آینده تفسیر کرده‌اند؛ برداشتی که البته در حال حاضر در حد گمانه‌زنی و تحلیل سیاسی است .
اما اجرای چنین طرحی یک پرسش مهم اقتصادی را هم مطرح میکند: قیمت ثابت چگونه در شرایط تورمی حفظ خواهد شد و هزینه این تثبیت از کجا تأمین می‌شود؟ از یک سو، تثبیت قیمت کالاهای ضروری می‌تواند برای خانوارها امکان برنامه‌ریزی بیشتری ایجاد کند و در کوتاه‌مدت فشار افزایش قیمت را کاهش دهد؛ از سوی دیگر، در صورت افزایش هزینه تولید، حمل‌ونقل یا تأمین کالا، حفظ قیمت ثابت بدون سازوکار مالی پایدار می‌تواند فشار را به بخش دیگری از زنجیره منتقل کند. بنابراین اهمیت واقعی طرح فقط به قیمت درج‌شده روی کالاها محدود نیست؛ نحوه تأمین، دوام منابع و تأثیر آن بر بازار و رفتار تولیدکنندگان و فروشندگان نیز تعیین‌کننده خواهد بود.
کاربران احتمالا پاسخ دقیق‌تری به این پرسش داده‌اند:
سعید مدعی شد: این آقا به خاطر رییس‌جمهور شدن همه زیرساخت‌های شهرداری تهران رو به فنا خواهد داد. از مترو و حمل و نقل تا فروشگاه‌های شهروند و تره‌بار. زیرساخت‌هایی که از کرباسچی تا قالیباف برای ساختنش زحمت کشیده شده. امیدوارم یکی جلوی ایشون رو بگیره.
امین هم نوشت: چجوری بدون اینکه تو بازی پروژه‌بگیرها بیفتیم از شهرداری تهران سوال کنیم که پول این ایده‌های رایگانی مترو و عدم افزایش قیمت و کاهش سود و تورم صفر و اینا از کجا داره تامین میشه؟
کاربری به نام شریعتی: فاکتور هزینه تبلیغاتی زاکانی جهت خرید محبوبیت احمدی‌نژادیسم را چه کسی حساب میکند؟ مترو مجانی. ده قلم بدون تورم.
محمدرضا اما موافق این طرح است: از معدود مسئولین ایرانی که اقتصاد جنگ را میفهمد آقای زاکانی هستند. بیاین از رو دستشون بنویسید بقیه‌ی مسئولین.
سجاد عابدی نیز همینطور: برخی دوستان می‌گویند اقدامات زاکانی انتخاباتی است و برای اینکه در انتخابات بعدی رییس‌جمهور بشود مشغول اجرای چنین طرح‌هایی می‌باشد. میدانید من با ایشان زاویه سیاسی دارم اما معتقدم هر اقدامی که به نفع مردم و کمک به معیشت مردم است؛ اگر هم هدفش انتخاباتی باشد قابل تقدیر است.
نقطه‌نظر یاسر جبرائیلی: برادر عزیزمان آقای دکتر زاکانی یحتمل می‌پندارند که علت افزایش قیمت‌ها، واسطه‌ها هستند و با حذف آنها می‌توانند قیمت یک سری اقلام را برای ۶ ماه ثابت نگه دارند. با این افزایش نرخ ارز، احتمالا مجبور خواهند شد مابه‌التفاوت قیمت‌ها را از منابع شهرداری (جیب مردم تهران) جبران کنند.
بهنام صمدی خطاب به جبرائیلی: یاسر جبرائیلی همون کسی هست که روی دلار ۸۰هزار تومان در دی ماه ۱۴۰۳ می‌گفت باید دلار رو پایین بیاریم و روی ۲۰ هزار تثبیت کنیم! اون وقت امروز برای زاکانی نسخه می‌پیچه که تثبیت ۶ ماهه قیمت کالاهای اساسی ممکن نیست. استاد ما دم خروس رو باور کنیم یا قسم حضرت عباس رو؟
و هانا: اولا که بهتره زاکانی توضیح بده بودجه این طرح از کجا تامین شده؟ دوما اگه شهرداری تهران اینهمه پول داره بهتره خرج حمل و نقل عمومی افتضاح تهران بکنه!
