خراسان نوشت: دخترم ۲۱ ساله است و با پسری آشنا شده که از چند سال پیش به اروپا رفته است. خانواده‌اش هم در آنجا زندگی می کنند و از لحاظ اقتصادی، فرهنگی و … با ما تفاوت زیادی دارند. اما دخترم خیلی به ادامه این رابطه اصرار دارد؛ نمی‌دانم چه باید بکنم.
این روزنامه خطاب به این مخاطب خود نوشت: ابتدا سعی کنید این مسئله را از حالت کشمکش قدرت بیرون بیاورید و به یک تصمیم مشترک و منطقی تبدیل کنید. واقعیتی که باید بپذیرید این است که دختر ۲۱ ساله دیگر در سنی نیست که شما بتوانید لحظه به لحظه او را کنترل کنید. او خودش را تصمیم گیرنده زندگی خودش می‌داند.
چه باید کرد؟
اگر شما روی قطع این ارتباط تمرکز کنید، او ارتباطش را با آن پسر قطع نمی‌کند؛ اما از شما همه چیز را پنهان خواهد کرد. سعی کنید به نقش مادر مشورت دهنده تبدیل شوید. باید گفت اصلا چقدر احتمال ادامه ارتباط وجود دارد؟ پسری که در جای دیگری از این دنیا زندگی می‌کند، چقدر احتمال دارد که با دختر شما ازدواج کند؟ شاید دختر شما این پسر را انتخاب کرده به امید رفتن از کشور؟! پس سعی کنید در فضایی دوستانه و همفکری با همسرتان این مسئله را بررسی کنید و هدف‌تان بالا بردن کیفیت اطلاعات و کاهش سرعت تصمیم‌گیری باشد. این موضعی است که به نتیجه مناسب همراه باحفظ احترام‌ها می‌رسید. دقت کنید این آقا چه سبکی از ارتباط با دختر شما دارد؟
*اصرار بر پنهان کاری او از خانواده خودش
*عجله زیاد برای تصمیم رسمی بدون آشنایی خانواده‌ها
*ابهام در وضعیت شغلی و اقامتی و مالی
*بدگویی از شما به عنوان مادر و رفتارهای کنترل‌گرانه‌ای که دارید
اگر یک یا چندتا از این موارد را داشت، قطعا این قضیه مورددار است. در جایی شما تفاوت‌های اقتصادی و فرهنگی و… را قید کردید. اگر درباره این موارد اطمینان دارید، می‌توانند ازدواج را شکننده کنند. برای دخترتان یک شرط معقول بگذارید نه ممنوع. بگویید: می‌خواهم قبل از هر تصمیم رسمی با او و خانواده اش آشنا شوم. این خواسته عقلانی است. اگر جدی باشد خیلی هم استقبال می‌کند و اگر طفره برود خودش بزرگ‌ترین هشدار است.
