رانندگی با سرعت دلخواه در خیابانهای شهری شاید بهزودی به تاریخ بپیوندد. یک کارشناس برجسته حملونقل اعلام کرده است که فناوری لازم برای جلوگیری از سرعت غیرمجاز رانندگان هماکنون وجود دارد و میتواند رفتار خودروها را در مناطق مسکونی تغییر دهد.
فناوری Geofencing با استفاده از GPS، نقشههای دیجیتال، دوربینها و نرمافزارهای داخلی خودرو، مرزهای مجازی تعریف میکند. این سیستم به جای تکیه بر دوربینهای ثبت تخلف یا جریمهی پلیس، موقعیت خودرو را تشخیص میدهد و شتاب یا حداکثر سرعتش را در مناطق مشخصی مانند محدودهی مدارس یا پیادهراهها بهطور خودکار محدود خواهد کرد.
مارکو تبروملستروت، دانشمند علوم اجتماعی و استاد دانشگاه آمستردام، معتقد است دغدغههای مربوط به ایمنی راهها در نهایت بر اعتراضها درباره سلب آزادی رانندگان غلبه خواهد کرد.
مارکو تبروملستروت، استاد دانشگاه آمستردام، میگوید: «رویای من این است که ۲۰ سال دیگر به گذشته نگاه کنیم و باورمان نشود که به انسانها اجازه میدادیم با خودروهای دو هزار کیلوگرمی با هر سرعتی که میخواهند در شهرهایمان رانندگی کنند. ما اکنون فناوری لازم مانند Geofencing را برای جلوگیری از این کار در اختیار داریم.»
بسیاری از خودروسازان بزرگ از این فناوری برای اهداف دیگر استفاده میکنند. به عنوان مثال، ولوو سرعت خودروهای تجاری خود را در مناطق خاص محدود کرده است.
مرسدس بنز و بیامو نیز در برخی مدلهای پلاگینهیبریدی خود با ورود به مناطقِ دارای محدودیت انتشار گازهای گلخانهای در اروپا، خودرو را بهطور خودکار روی حالت تمامبرقی تنظیم میکنند. تسلا نیز از نرمافزارهای مبتنیبر موقعیت مکانی برای تنظیم سیستم تعلیق و فعالسازی حالت نگهبان بهره میگیرد.
با وجود مزایای ایمنی این طرح، توانایی دولتها در کنترل الکترونیکی خودروهای شخصی را زیر سؤال میبرند. چالشهایی مانند حفظ دقت نقشههای دیجیتال، پایداری سیگنال موقعیتیاب در تونلها، امکان لغو اضطراری سیستم توسط راننده و امنیت خودروهای متصل در برابر حملات سایبری از موانع جدی اجرای همگانی این طرح به شمار میروند.
