دنیای اقتصاد: گاهی تصمیم‌هایی که با هدف حمایت از مردم گرفته می‌شوند، به نتایجی کاملا متفاوت ختم می‌شوند. از حراج دلار در دهه ۱۳۹۰ و پرداخت یارانه نقدی تا دلار ۴۲۰۰ تومانی و طرح‌های دستوری کنترل قیمت.
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد، گاهی تصمیم‌هایی که با هدف حمایت از مردم گرفته می‌شوند، به نتایجی کاملا متفاوت ختم می‌شوند. از حراج دلار در دهه ۱۳۹۰ و پرداخت یارانه نقدی تا دلار ۴۲۰۰ تومانی و طرح‌های دستوری کنترل قیمت.
تثبیت دستوری قیمت‌ها، به‌تنهایی ریشه تورم را از بین نمی‌برد. وقتی کسری بودجه، رشد نقدینگی و ناترازی‌های اقتصادی پابرجاست، فشار برای ثابت نگه‌داشتن قیمت‌ها می‌تواند به مشکلاتی در آینده منجر شود.
در این میان یک اصل پایه‌ای اقتصاد را نباید فراموش کرد: نیازهای انسان نامحدودند، اما منابع محدودند. سیاست‌گذاری اقتصادی زمانی می‌تواند به نتیجه مطلوب برسد که این محدودیت را بپذیرد و به‌جای وعده‌های فراتر از توان منابع، راهی برای تخصیص درست آن‌ها پیدا کند.
در این قسمت از «غلط‌گیر»، به سراغ تصمیم‌هایی می‌رویم که با وعده حمایت از مردم آغاز شدند؛ اما آیا نیت خیر، بدون سیاست‌گذاری درست، می‌تواند نتیجه خوبی هم داشته باشد؟
